അവൾ തിരികെ അർജുന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കൈകൾ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി അവനെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. ഒട്ടും മടിക്കാതെ അവൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ നുണഞ്ഞു തുടങ്ങി. അവന്റെ ചുണ്ടുകളിലെ വോഡ്കയുടെ ചുവ അവൾ നുണഞ്ഞു കുടിച്ചു. വിനുവിന്റെ കണ്മുന്നിൽ വെച്ച്, ഈ ആൾക്കൂട്ടത്തിന് നടുവിൽ വെച്ച് താൻ അർജുന്റെ സ്വന്തമായി മാറുന്നു എന്ന ബോധം അവളിലെ മദജലം വീണ്ടും ഒഴുക്കി.
അർജുൻ തന്റെ ഒരു കൈ അമൃതയുടെ സാരിക്ക് മുകളിലൂടെ അവളുടെ നിതംബത്തിൽ ആഴ്ത്തി. അവിടെ മുറുകി ഇരിക്കുന്ന ആ ലതർ ബെൽറ്റുകൾ അവൻ അമർത്തി തഴുകി.
“അമ്മൂ… അവൻ നോക്കുന്നുണ്ട്,” അർജുൻ ചുംബനത്തിനിടയിൽ മന്ത്രിച്ചു.
“നോക്കട്ടെ… അവനായിരുന്നു നിർബന്ധം” അമൃത ലഹരി മൂത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വീണ്ടും അവന്റെ അധരങ്ങളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
അർജുൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ മുറുക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു, “അപ്പോൾ നിനക്ക് നിർബന്ധമില്ലായിരുന്നോ?”
അമൃത ഒന്ന് കിതച്ചു. “ഇവിടെ എത്തുന്നത് വരെ ഇല്ലായിരുന്നു അർജു… നിന്നെ നേരിട്ട് കാണുന്നത് വരെ. എയർപോർട്ടിൽ വെച്ച് നിന്നെ കണ്ട ആ നിമിഷം… ഇനി കുറച്ചു നാളാണെങ്കിൽ കുറച്ചു നാൾ, എനിക്ക് ഇത് വേണം. നിന്നെ എനിക്ക് വേണം”
അർജുൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന ഒരു നോട്ടം എറിഞ്ഞു. “അത് കഴിഞ്ഞാലോ?”
അമൃതയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിമിഷം ഒരു മങ്ങൽ പടർന്നു. അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“അത് കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് തിരികെ പോകണം അർജു. എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയായി, എന്റെ തറവാട്ടിലേക്ക്… ആ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് എനിക്ക് തിരിച്ചു പോകണം. അതുവരെ… അതുവരെ നീ എന്നെ എടുത്തോ. എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോ. പക്ഷേ അത് കഴിഞ്ഞാൽ നീ എന്നെ കാണരുത്. കണ്ടാൽ… കണ്ടാൽ പിന്നെ ഒരിക്കലും നിന്നിൽ നിന്ന് എന്നെ അടർത്താൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.”
