അർജുൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ തന്റെ മുഖം അമർത്തി. ആ ചുവന്ന നെറ്റ് സാരിക്കുള്ളിൽ അവൾ വിറയ്ക്കുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു. വിനു ദൂരെയിരുന്ന് തന്റെ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. തന്റെ ഭാര്യയുടെ ആത്മാവ് മറ്റൊരുവനിലേക്ക് പകർന്നു നൽകുന്ന ആ കരാർ അവൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അർജുൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി. അവന്റെ നോട്ടം അവളിൽ പൊള്ളൽ ഏല്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “നിനക്ക് എന്നോട് ശരിക്കും എന്താണ് അമ്മൂ?” അവൻ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
അമൃത ഒരു നിമിഷം പോലും മടിക്കാതെ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു, “പ്രണയം…”
അർജുൻ ഒരു കൗശലക്കാരന്റെ ചിരിയോടെ വീണ്ടും ചോദിച്ചു, “പ്രണയം മാത്രമോ?”
അവളുടെ ശ്വാസം മുറുകി. ലഹരിയുടെയും ആവേശത്തിന്റെയും ആ അറ്റത്ത് നിന്ന് അവൾ മന്ത്രിച്ചു, “അല്ല… കാമം.”
“എന്നു മുതൽ?” അർജുൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ മുറുക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“അറിയില്ല…” അവൾ കിതച്ചു.
“എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ… അല്ലെങ്കിൽ എയർപോർട്ടിൽ വെച്ച് നീ എന്നെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ നടന്നു പോയപ്പോൾ മുതൽ…
ഞങ്ങളുടെ കടങ്ങളൊക്കെ നീ വീട്ടിത്തന്നപ്പോൾ മുതൽ…
എന്റെ ഏകാന്തത നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തെ നീ ഇങ്ങോട്ട് എന്റെ നാട്ടിലേക്ക് വലിച്ചു പറിച്ചു നട്ടപ്പോൾ മുതൽ…
പിന്നെ, എന്റെ വിനു എന്നെ മറന്നു തുടങ്ങിയപ്പോൾ മുതൽ…”
അർജുൻ അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദനായി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ മുമ്പെങ്ങുമില്ലാത്ത ഒരു ഭാവം തെളിഞ്ഞു. “നീ എന്നെ മറ്റാരോ ആക്കുന്നു അമ്മൂ…” അവൻ അവളുടെ മുഖം കയ്യിലെടുത്ത് കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. “ഞാൻ ഒരു പെണ്ണിനോടും ഇന്നേവരെ ഇങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല. മറ്റുള്ളവരൊക്കെ എന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ളവർ മാത്രമായിരുന്നു. പക്ഷേ നീ…”
