വൈബ്രേഷൻ ഓരോ നിമിഷവും കൂടിക്കൂടി വന്നു. അമൃതയുടെ ശ്വാസം മുറുകി, സാരിക്കുള്ളിൽ അവൾ വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇടയ്ക്കിടെ അവൾ വിനുവിനെ കരിമഷി പടർന്ന കണ്ണുകളോടെ പാളി നോക്കി. അവൻ റോഡിൽ ശ്രദ്ധിച്ചു കാർ ഓടിക്കുമ്പോഴും, അമൃതയുടെ ഓരോ ചലനവും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കാലുകൾ പരസ്പരം പിണയുന്നതും, സാരിത്തലപ്പിൽ കൈകൾ മുറുകുന്നതും…
അമൃത പുറത്തെ കാഴ്ച്ചകളിലേക്ക് നോക്കി തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുപിടിച്ചു. ആ ചുവന്ന നെറ്റ് സാരിക്കുള്ളിലെ ലതർ ബെൽറ്റുകൾ അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ മുറുകി ഇരുന്നു. ഓരോ പ്രകമ്പനത്തിലും ആ ബെൽറ്റുകൾ അവളുടെ ദേഹത്ത് ഉരസുന്നത് വല്ലാത്തൊരു വേദനയും സുഖവും നൽകി.
അമൃത പതുക്കെ വിനുവിന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. അവളുടെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ വിനു ഒന്ന് ഞെട്ടി.
“വിനു…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു, “അവൻ എത്തി… എന്നെ അവൻ…”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട അവന് കാര്യങ്ങൾ ഏറെക്കുറെ മനസ്സിലായിരുന്നു.. ഈ പുതിയ ജീവിതം അവനിപ്പോൾ ഓക്കേ ആണ്.. താൻ തന്നെ തുടക്കമിട്ടതാണ്.. ഇനി അതിനൊപ്പം ജീവിക്ച്ചേ മതിയാകു, അവൻ വണ്ടി വേഗതയിൽ ഓടിച്ചു. കാർ ഓരോ കുഴികളിൽ ചാടുമ്പോഴും അമൃതയുടെ ഉള്ളിലെ ആ വൈബ്രേറ്റർ അവളിൽ വലിയ പ്രകമ്പനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
പലതവണ ആ വൈബ്രേഷൻ അതിന്റെ പരമാവധി വേഗതയിലെത്തി അമൃതയെ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തിച്ചു. അവൾ സീറ്റിലിരുന്ന് പുളഞ്ഞു, അവളുടെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞു, കൈകൾ സീറ്റ് കവറിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവൾ തന്റെ ശരീരം കൊണ്ട് ഒരു സ്ഫോടനത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുമ്പോഴൊക്കെ പെട്ടെന്ന് വൈബ്രേഷൻ ഓഫ് ആകും.
