“ശരി .പറ്റില്ലെങ്കിൽ പറയണം. എന്നെ താഴെയിടരുത്.”
ആന്റി എന്റെ തോളിന്റെ ഒരു വശത്തിരുന്നു. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ വല്ലാത്ത ഭാരമായിരുന്നു. ഒരു 65 കിലോയിൽ കൂടുതൽ വരും. ഞാൻ ആന്റിയേയും കൊണ്ട് നടന്നു.ചെളിയില്ലാത്ത സ്ഥലമെത്തിയപ്പോൾ ആൻറി പറഞ്ഞു
” ജിഷ്ണു താഴെയിറക്കിക്കോ ഇനി ഞാൻ നടന്നോളാം.”
മനസ്സില്ലാ മനസോടെ ഞാൻ എന്റെ മഹാറാണിയെ താഴെയിറക്കി.ഞാനെന്റെ ഭാഗ്യത്തെക്കുറിച്ചോർത്തു എന്റെ ആന്റിയെ ഒന്ന് ചുമക്കാൻ കഴിഞ്ഞല്ലോ. അന്ന് വീട്ടിലെത്തി ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം ഞങ്ങൾ കിടന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ ഉറക്കമെഴുന്നേറ്റ് ലിവിംങ് റൂമിലേക്ക് ചെന്ന് ആന്റിയുടെ ചെരിപ്പെടുത്തു. പിന്നെ ഒട്ടും താമസിയാതെ ആന്റിയുടെ ചെരിപ്പ് ഞാൻ നക്കി തുടച്ചു.ചെരിപ്പിനടിയിലെ ചെളിയും അഴുക്കുമെല്ലാം ഞാൻ നക്കി വൃത്തിയാക്കി.
അടുത്ത ദിവസവും ആന്റി എന്നെ വൈകുന്നേരം ആന്റിയെ കൊണ്ടുവരാൻ വിളിച്ചു. പിന്നെയിത് സ്ഥിരമാവൻ തുടങ്ങി.ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആന്റി ചെളിയില്ലാത്ത ഭാഗമെത്തുമ്പോഴും താഴെയിറങ്ങില്ല. ഞാൻ വീടു വരെയും ആന്റിയെ ചുമക്കാൻ തുടങ്ങി. എനിക്കതിൽ ഒരു വിഷമവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. സ്വന്തം മഹാറാണിയുടെ സുഖമല്ലേ ഏതൊരു അടിമയുടേയും സന്തോഷം. അങ്ങനെ രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ ആന്റിക്ക് എന്റെ തോളിലിരുന്ന് വരുന്നതിലൊന്നും ഒരു നാണക്കേടുമില്ല. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം രാത്രി എന്റെ സന്തോഷങ്ങളെല്ലാം തകർത്തു കൊണ്ട് എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് കോൾ വന്നു. തിരികെ ചെല്ലാൻ കോളേജിൽ അഡ്മിഷനാകാൻ.ഞാൻ തകർന്നു പോയി. നാളെ മുതൽ എനിക്കെന്റെ മഹാറാണിയെ തോളിലിരുത്തി നടക്കാൻ പറ്റില്ല.ആൻറിയുടെ ചെരുപ്പ് നക്കാൻ പറ്റില്ല.ഞാൻ രണ്ടും കല്പിച്ച് ആന്റിയോട് പറഞ്ഞു
