അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു കല്പനയേക്കാൾ ഉപരി, ഒരഭ്യർത്ഥനയുടെയും ആകർഷണത്തിന്റെയും സ്വരമുണ്ടായിരുന്നു. ഓഫീസിലെ സീറ്റിന് താഴെ കൂടെയുള്ള ജീവനക്കാരി ശ്രദ്ധിക്കാത്ത വിധത്തിൽ സമീറ ഇത്തയുടെ കാൽപ്പാദം എന്റെ കാലിൽ പതുക്കെ തൊട്ടുരുമ്മി. ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് എന്റെ പാന്റസിനുള്ളിലൂടെ കടന്ന് ശരീരത്തിലേക്ക് പടരുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.
“എവിടേക്കാണ് ഇത്താ? ആയിഷ മോൾ തനിച്ചാണ് വീട്ടിൽ,” ഞാൻ അല്പം മടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
സമീറ ഇത്ത ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ എന്റെ സംശയങ്ങൾക്കുള്ള മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നു. “ആയിഷ മോളെ ഞാൻ അറിയിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ കാര്യങ്ങൾ. പിന്നെ, നീ എന്റെ കൂടെ വരുമ്പോൾ ആരും ഒന്നും ചോദിക്കില്ല. ഈ റൂട്ടിലെ ഒഴിഞ്ഞ ഒരു ക്വാർട്ടേഴ്സ് ഉണ്ട്, അവിടെ നമുക്ക് സമാധാനമായി സംസാരിക്കാം. നീ വരുമല്ലോ അല്ലേ?”
ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് പറ്റില്ല എന്ന് പറയാൻ തോന്നിയില്ല. സമീറ ഇത്തയുടെ ആ വലിയ ശരീരവും, ആ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെയുള്ള സംസാരവും എന്നെ വല്ലാതെ വശീകരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ശരി ഇത്താ… ഞാൻ വരാം. എത്ര മണിക്കാണ് ഞാൻ എവിടെയാണ് വെയിറ്റ് ചെയ്യേണ്ടത്?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“നാല് മണിക്ക് ഓഫീസിന് അല്പം അകലെയുള്ള പഴയ ആലിൻ ചുവട്ടിൽ വണ്ടി നിർത്തിയിട്ടാൽ മതി. ഞാൻ വരാം,” ഇത്ത ഫയലിൽ എന്തോ എഴുതിക്കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ കണ്ട ആ വെപ്രാളം മാറിയിരുന്നു, പകരം സമീറ ഇത്തയോടൊപ്പമുള്ള ആ വരാനിരിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കാമവും ആകാംക്ഷയുമായിരുന്നു മനസ്സിൽ നിറയെ. വീട്ടിൽ ചെന്ന് ആയിഷയോട് ഈ കാര്യം എങ്ങനെ പറയുമെന്നതായിരുന്നു അടുത്ത ചിന്ത.
