ഞാൻ വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ നിന്ന് നേരെ ബൈക്കോടിച്ച് ആയിഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. ഉമ്മറത്ത് തന്നെ കാത്തുനിൽക്കുകയായിരുന്ന ആയിഷ ഞാൻ വരുന്നത് കണ്ടതും വേഗം വാതിൽ തുറന്ന് അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു പരവേശമുണ്ടായിരുന്നു.
“റഹീം… എന്തായി? സമീറ ഇത്ത വല്ലതും പറഞ്ഞോ? ഓഫീസിൽ വെച്ച് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടായോ?” അവൾ എന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് പരിഭ്രാന്തിയോടെ ചോദിച്ചു.
ഞാൻ ബൈക്കിന്റെ കീ പോക്കറ്റിലിട്ട്, അവളെയും കൂട്ടി അകത്തേക്ക് നടന്നു. ഹാളിലെ സോഫയിലിരുന്ന് ഞാൻ ഒരു കള്ളം ഒപ്പിക്കാൻ മനസ്സ് പാകപ്പെടുത്തി.
“നീ പേടിക്കേണ്ട ആയിഷാ… ഓഫീസിൽ വെച്ച് പ്രത്യേകിച്ച് പ്രശ്നമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. പക്ഷേ ഒരു കാര്യമുണ്ട്…” ഞാൻ അല്പം ഗൗരവം നടിച്ച് പറഞ്ഞു.
“എന്താ റഹീം? കാര്യം പറ…” അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.
“അതുപിന്നെ… അബ്ബുവിന്റെ പറമ്പിലെ ആ പഴയ ആധാരത്തിന്റെ കൂടെ സമീറ ഇത്തയ്ക്ക് വേറെയൊരു ഡോക്യുമെന്റ് കൂടി വേണമെന്ന്. എന്തോ വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ പഴയ രജിസ്റ്ററുമായി ഒത്തുനോക്കാനുണ്ടത്രേ. ഓഫീസിലെ ഫയലുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് അത് തിരഞ്ഞുപിടിക്കാൻ സമയമെടുക്കും. അതുകൊണ്ട് ഇന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് ഓഫീസ് സമയം കഴിയുമ്പോൾ അത് ഒന്നു തപ്പിയെടുക്കാൻ സഹായിക്കാൻ ഇത്ത എന്നോട് ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.”
എന്റെ കള്ളം കേട്ടപ്പോൾ ആയിഷയ്ക്ക് വലിയ സംശയമൊന്നും തോന്നിയില്ല. അവൾ ഒരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
“ആണോ… ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഇത്ത ഇന്നലത്തെ കാര്യം പറഞ്ഞ് വല്ല പ്രശ്നവും ഉണ്ടാക്കുമെന്ന്. അപ്പോൾ ആധാരത്തിന്റെ കാര്യത്തിനാണല്ലേ?” അവൾ ചോദിച്ചു.
