ഭാര്യയുടെ അവിഹിതവവും ഭർത്താവിന്റെ കുറ്റാന്വേഷണവും 6 [ഗില്ലി ബാല] 325

“പിന്നെ… ഒരു വലിയ ആന വന്ന് വീണതല്ലേ? തന്റെ മേത്ത് വീണത് എന്റെ ഭാഗ്യക്കേട്. ഇന്ന് നേരം വെളുത്തപ്പോൾത്തന്നെ ഏതോ മൂശേട്ട മുഖം കാണേണ്ടി വന്നല്ലോ ഭഗവതി!” അവൾ തലയ്ക്ക് കൈവെച്ച് പിറുപിറുത്തു.

ഞങ്ങൾ അവിടെ നിന്ന് പരസ്പരം വിറളിയെടുത്ത് വഴക്കിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾക്ക് എന്നെയും എനിക്ക് അവളെയും മനസ്സിലായിട്ടില്ല.

വീറോടെ അവളോട് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴും, ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ ആ ‘ഉണ്ടക്കണ്ണി’യുടെ സൗന്ദര്യം എന്നെ വല്ലാതെ ആകർഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ആ ചുണ്ടുകളും കണ്ണുകളും ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നതു കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക ചന്തമുണ്ടായിരുന്നു. ഒടുവിൽ ഞങ്ങളുടെ ബഹളം കേട്ട് അമ്മായി അങ്ങോട്ടേക്ക് ഓടി വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

ഞങ്ങളുടെ ബഹളം കേട്ട് അമ്മായി ശോഭ വരാന്തയിൽ നിന്ന് ഓടി മുറിയിലേക്ക് വന്നു. ആകെ പരിഭ്രമിച്ചാണ് അമ്മായി അകത്തേക്ക് കയറിയത്.

“എന്താടി… എന്താ ഇവിടെ ഒരു ബഹളം? എന്തിനാ നീ ഇങ്ങനെ കിടന്ന് ഒച്ചവെക്കുന്നത്?”

അമ്മായി അവളെ നോക്കി ശാസനയോടെ ചോദിച്ചു.

അവൾ ഉടനെ അമ്മായിയുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന് എന്നെ വിരൽ ചൂണ്ടി പരാതി പറയാൻ തുടങ്ങി.

“അമ്മേ… ഏതാ ഈ മനുഷ്യൻ? എന്റെ മുറിയിൽ വന്ന് എന്റെ ബെഡിൽ കേറി കിടക്കുന്നു. പോരാത്തതിന് എന്നെ നോക്കി ഉണ്ടക്കണ്ണിയെന്നും പാറയെന്നുമൊക്കെ വിളിക്കുന്നു! കണ്ടാൽ വലിയ മാന്യനാണെന്ന് തോന്നും, പക്ഷെ വർത്തമാനം കേട്ടാൽ സഹിക്കില്ല. ഇയാളോട് ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ പറ അമ്മേ!”