ഫോൺ കാതിനോട് ചേർക്കുമ്പോൾ എന്റെ വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വേണിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു നേർത്ത ആശ്വാസം തോന്നിയെങ്കിലും സ്ക്രീനിലെ ദൃശ്യങ്ങൾ എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും പൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
**വേണി:** “ഹലോ… ഹരിയേട്ടാ.”
**ഹരി:** “വേണി… പറ…” എന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതെ ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
**വേണി:** “അല്ലാ… എനിക്ക് കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരുന്നില്ല ഏട്ടാ. എന്തായി? ഏട്ടൻ ഓക്കെ അല്ലേ?”
**ഹരി:** “ഞാൻ എന്ത് പറയാനാ വേണി…”
**വേണി:** “എന്താ ഏട്ടാ ഇത്? ശബ്ദം വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു. എല്ലാം ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി നടക്കാതെ എന്നോടെങ്കിലും ഒന്ന് പറഞ്ഞൂടെ? എന്താണവിടെ നടക്കുന്നത്?”
വേണിയുടെ ആ നിർബന്ധത്തിന് മുന്നിൽ എനിക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ബെഡ്റൂമിൽ നിന്ന് സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ അടിവസ്ത്രം കിട്ടിയത് മുതൽ, ഇപ്പോൾ ടിവി സ്ക്രീനിലൂടെ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഓരോ വന്യമായ നിമിഷങ്ങളും, അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങളും ഞാൻ വേദനയോടെ അവളോട് വിവരിച്ചു. എന്റെ വാക്കുകൾ ഓരോന്നും മുറിഞ്ഞുപോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം കേട്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വേണി അപ്പുറത്ത് സ്തംഭിച്ചുപോയി.
**വേണി:** “എന്റെ ദേവി… ഞാൻ എന്തൊക്കെയാ ഈ കേൾക്കുന്നത്! അച്ചുവേച്ചി ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുമെന്ന് എനിക്ക് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിക്കാൻ കഴിയില്ല.”
**ഹരി:** “എന്ത് ചെയ്യാനാ വേണി… അവളുടെ സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടിയാ ഞാൻ ഇത്രകാലവും ഒരു പാവയെപ്പോലെ ജീവിച്ചത്. എന്നിട്ടിപ്പോൾ എന്തായി?”
ബ്രോ ക്ലൈമാക്സ് എന്ന് വരും വെയിറ്റ് ചെയുന്നു
Bro next part
nannayitttund