ഭാര്യയുടെ അവിഹിതവവും ഭർത്താവിന്റെ കുറ്റാന്വേഷണവും 8 [ഗില്ലി ബാല] 435

സിദ്ധാർത്ഥ് ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയിട്ട് അവൻ അവളെ തന്നിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.

**സിദ്ധാർത്ഥ്: “അതിപ്പോൾ നിന്നെപ്പോലെ ഒരു ഉഗ്രൻ സാധനത്തിനെ കണ്ടാൽ ഏത് ആണായാലും ഒന്ന് ട്യൂൺ ചെയ്യില്ലേ അച്ചു? നീയല്ലേ വേണ്ട എന്ന് പറയേണ്ടിയിരുന്നത്? നീ ഒന്ന് കണ്ണ് കാണിക്കാതെ ഞാൻ നിന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുമായിരുന്നോ?”

അച്ചു ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്ത് പഴയ ചില ഓർമ്മകൾ മിന്നിമറയുന്നത് ടിവിയിലെ വെളിച്ചത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടു.

**അച്ചു:** “ഓ… എനിക്ക് വേണ്ട എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു. പക്ഷേ ആ ഹരി… അയാൾ എന്നോട് വഴക്ക് പിടിച്ച് രണ്ട് മാസം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നില്ലേ? അതാണ് എല്ലാത്തിനും തുടക്കം കുറിച്ചത്.”

സിദ്ധാർത്ഥ് ഒരുതരം പുച്ഛത്തോടെ എന്നെ ഉദ്ദേശിച്ചു ചോദിച്ചു.

**സിദ്ധാർത്ഥ്:** “വഴക്ക് പിടിച്ചാൽ അവിഹിതം വരുമോടി? ഭർത്താവ് മിണ്ടിയില്ലെങ്കിൽ ഉടനെ അടുത്തവന്റെ ബെഡിലേക്ക് കേറുമോ?”

**അച്ചു:** “വഴക്ക് പിടിച്ചാൽ അവിഹിതം വരില്ല. പക്ഷേ ഒറ്റയ്ക്കായി ഡിപ്രഷൻ അടിച്ച് ഇരുന്നപ്പോൾ കൂട്ടിന് കിടക്കാൻ വന്ന ഗൗരിയാണ് ഇതിനൊക്കെ കാരണം. അവളോ പിഴച്ചു… അവളുടെ കൂടെ കൂടി ഞാനും പിഴച്ചു. പബ്ബും കള്ളും ഒക്കെയായി ഞാനും ആ ജീവിതത്തിൽ അലിഞ്ഞുപോയി. അങ്ങനെ ഒരു ലഹരി കയറി നിന്ന സമയത്തല്ലേടാ തെമ്മാടി നീ എന്റെ പൂറ് അടിച്ചുപൊളിച്ചത്!”

അച്ചുവിന്റെ ആ വാക്കുകൾ എന്റെ കാതുകളിൽ ഇടിത്തീപോലെ പതിച്ചു. എന്റെ പിണക്കമാണ് അവളെ ഈ അവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചതെന്ന സത്യം എന്നെ തളർത്തി. സിദ്ധാർത്ഥ് അവളുടെ മുഖം കൈപ്പിടിയിൽ ഒതുക്കി ആ പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.