നന്ദു അവന്റെ ചെറുപ്രായത്തിലെ dissociative identity എന്ന ഡിസോർഡർ ഉള്ളിൽ രൂപപെടുത്തിയിരുന്നു…. ഒരു കുഞ്ഞിന് അവന്റെ മനസ്സിന് താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത പീഡനങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ആ കൊടിയ വേദനകളിൽ നിന്നെല്ലാം രക്ഷപ്പെടാൻ തലച്ചോർ കണ്ടെത്തുന്ന അപകടമേറിയ, നരകതുല്യമായ ഒരു വഴിയാണ് ഡിസോസിയേഷൻ…. ശരീരത്തിലോ മനസ്സിലോ വേദനകൾ അനുഭവിക്കുന്ന സമയം “ഇത് സംഭവിക്കുന്നത് എനിക്കല്ല…. മറ്റാർക്കോ ആണ്, മാറ്റാരോ ആണ് ഇതൊക്കെ അനുഭവിക്കുന്നത്….താൻ വെറും കാഴ്ചക്കാരൻ ആണ്…”എന്ന രീതിയിലുള്ള ചിന്തകളിലൂടെ കുഞ്ഞ് തന്റെ ഉൾബോധത്തെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും സാഹചര്യത്തിൽ നിന്നും വേർപെടുത്തുന്നു….മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിലേക്ക് ഭയപെടുത്തുന്ന ഓർമ്മകളെല്ലാം തള്ളിയിടുന്നു…. ഈ ഓർമ്മകളാണ് പിന്നെ dissociative identity disorder ആയി മാറുന്നത്…..നന്ദുവിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഈ പ്രക്രിയ കുറച്ചുകൂടെ ഭയാനകം ആയിരുന്നു….. അവനു നേരിട്ട പീഡനങ്ങളെല്ലാം അവൻ ഏറ്റവും സ്നേഹിച്ച സ്ത്രീയിൽ നിന്നുമായിരുന്നു….നന്ദു പാവമാണ്…. ഒന്നിനും പ്രതികരിക്കാൻ ശേഷിയില്ലാത്ത ഒരു സാധു…..ഓരോ തവണ വേദനകൾ നേരിടുമ്പോഴും മനസ്സിൽ ഉറഞ്ഞുകൂടുന്ന കടുത്ത വേദനകളും വെറുപ്പും ദേഷ്യവും പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ ഹരിനന്ദൻ മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിലിട്ട് അടച്ചുപൂട്ടി….. അവിടെ നിന്നുമാണ് 𝐄𝐈𝐃𝐎𝐋𝐎𝐍 ന്റെ ജനനം……യാഥാർഥ്യത്തിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനാണ് ഒരു മനസ്സ് മറ്റൊരു ഐഡന്റിറ്റി രൂപപെടുത്തുന്നത്, ഇവിടെ 𝐄𝐈𝐃𝐎𝐋𝐎𝐍 ഒരു രക്ഷകനാണ്…. നന്ദു അപകടത്തിലാകുമ്പോഴെല്ലാം തല ഉയർത്തുന്ന രക്ഷകൻ…
