ചിത്രയുടെ ചാരിത്ര്യം 5 [Kambi kannan] 166

“പറ ഗോകുൽ… എന്താ നീ ഒന്നും മിണ്ടാഞ്ഞത്? നിനക്ക് എന്നെ വിശ്വാസമായതുകൊണ്ടാണോ, അതോ ഞാൻ മറ്റൊരാളുടെ കൂടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ നിനക്ക്…” അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി, അവന്റെ അവയവത്തിൽ തന്റെ കൈ ചലിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി . “നിനക്ക് ദേഷ്യമോ അതോ.. മറ്റെന്തെങ്കിലും തോന്നിയോ?”

ഗോകുലിന്റെ ശ്വാസഗതിയിൽ മാറ്റം വന്നു. അവൻ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. ഇരുട്ടിൽ അവളുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾ അവൻ കണ്ടു. അവളുടെ ആ സ്പർശനവും ചോദ്യവും അവനെ വല്ലാത്തൊരു പരീക്ഷണിത്തിലാക്കി. തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ കക്കോൾഡ് രഹസ്യം—മറ്റൊരു പുരുഷൻ തന്റെ കാമുകിയെ സ്പർശിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ഇരുണ്ട ആനന്ദം—അവളോട് എങ്ങനെ തുറന്നു പറയും?

“അതൊക്കെ പഴയ കാര്യമല്ലേ ചിത്രേ… നമുക്ക് ഇപ്പോൾ അതിനെക്കുറിച്ച് പറയണോ?” അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.

“വേണം,” അവൾ വിട്ടില്ല. അവളുടെ കൈകൾ അവനിൽ കൂടുതൽ ചലനമുണ്ടാക്കി. “അന്ന് ആ ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ നിനക്ക് വന്ന മാറ്റം … അത് പണ്ടത്തെപ്പോലെയല്ലായിരുന്നു. നിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഉണ്ട് . അത് എന്നോട് പറ.”

ചിത്രയുടെ ആ ചോദ്യങ്ങൾ ഓരോന്നും മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകൾ പോലെ ഗോകുലിന്റെ ബോധമനസ്സിൽ തറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ മെല്ലെ അവനിൽ ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുന്നു, ആ വാക്കുകളിലെ തീക്ഷ്ണതയും അവനെ വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിലെത്തിച്ചു. മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ അവളുടെ ചോദ്യങ്ങൾ മാത്രം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. ഗോകുൽ ചിത്രയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവന്റെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ ഒരു സമ്മതമുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കൈകളുടെ ചലനം അവനെ വീണ്ടും ഉണർത്താൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. ഒരുപക്ഷേ, തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ ‘കക്കോൾഡ്’ ഫാൻ്റസി തുറന്നു പറയാൻ ഇതിലും നല്ലൊരു സന്ദർഭം ഇനി കിട്ടില്ലെന്ന് അവൻ ഓർത്തു.