ചിത്രയുടെ ചാരിത്ര്യം 5 [Kambi kannan] 166

“ചിത്ര നീ ഓക്കേ അല്ലേ?” ഗോകുൽ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

“ഉം… എന്തേ?”

ചിത്ര അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. “ഒന്നുമില്ല… നിനക്ക് സന്തോഷമാണോ എന്ന് ചോദിച്ചതാ.”

ചിത്ര ‘അതെ’ എന്ന് തലയാട്ടി. പക്ഷേ രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകളിൽ ഒരു സത്യം മറഞ്ഞുകിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു—പുറമെ അവർ സന്തോഷവാന്മാരാണ്, എന്നാൽ ആ പുതിയ വീടിന്റെ ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ എവിടെയോ അവർ രണ്ടുപേരും ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച ചോദ്യങ്ങളും സത്യങ്ങളും അസ്വസ്ഥതയായി പുകയുന്നുണ്ട്. സ്നേഹം കൊണ്ട് മാത്രം നിറയ്ക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു വലിയ ശൂന്യത തങ്ങൾക്കിടയിൽ രൂപപ്പെടുന്നുണ്ടെന്ന് അവർ പതിയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു തുടങ്ങി.

ഗോകുലിന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടക്കുമ്പോഴും ചിത്രയുടെ മനസ്സ് ആകുലതകളിലായിരുന്നു. താൻ മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വർക്കലയിലെ രാത്രികൾ ഗോകുൽ അറിഞ്ഞോ? തന്റെ മാറിലെ പാടുകളോ, തന്നിലെ മാറ്റങ്ങളോ അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചോ? ഏറ്റവും പ്രധാനമായി, അന്ന് തന്റെ ഫോണിൽ അതിലുമായി ഉള്ള ഫോട്ടോ കണ്ടപ്പോൾ ഗോകുൽ എന്തിനാണ് അത്രമേൽ ഉത്തേജിതനായത്? സാധാരണ ഒരു കാമുകൻ കാണിക്കേണ്ട ദേഷ്യമോ സങ്കടമോ അവനിൽ കണ്ടില്ല.

പകരം, തന്നെ മറ്റൊരുവൻ ചേർത്ത് പിടിച്ചത് കാണുമ്പോൾ അവന്റെ അവന്റെ കുണ്ണയിലുണ്ടായ മാറ്റം.. അത് എന്തുതരം വൈകൃതമാണ്? അത് ചോദിക്കണമെന്ന് അവൾക്ക് അതിയായ ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ ആ ചോദ്യം തങ്ങൾക്കിടയിലെ ഈ ‘സമാധാനത്തെ’ തകർക്കുമെന്ന് അവൾ ഭയന്നു.

മറുവശത്ത്, ഗോകുൽ സീലിംഗിലേക്ക് നോക്കി കിടക്കുകയായിരുന്നു. ചിത്രയുടെ ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അവൻ തിരഞ്ഞത് ഫവാസിന്റെ അടയാളങ്ങളായിരുന്നു. വർക്കലയിൽ വെച്ച് അവൾ ചെയ്തുകൂട്ടിയത് അവളോട് ചോദിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു.