ചിത്രയുടെ ചാരിത്ര്യം 5 [Kambi kannan] 166

ആഹ്… ചിത്ര സുഖം കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു..

അവൻ പതുക്കെ വീണ്ടും അവളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ചിത്ര കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ച് ബെഡിലേക്ക് നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി. ഓരോ ചലനത്തിലും അവർ പരസ്പരം കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ അറിഞ്ഞു. അവരുടെ ഉടലുകൾ തമ്മിൽ യാതൊരു മറയുമില്ലാതെ ചേർന്നു. ആ ഒത്തുചേരൽ കേവലം ശാരീരികമായിരുന്നില്ല; ചിത്രയ്ക്ക് അത് തന്റെ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മോചനമായിരുന്നു, ഗോകുലിന് അത് തന്റെ വന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ തുടക്കവും.

ആ മുറിയിലെ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പിനെ തോൽപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ നിന്ന് വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു. ഗോകുലിന്റെ  നീക്കങ്ങൾക്കൊപ്പം ചിത്രയും താളം പിടിച്ചു. അവൾ തന്റെ ഇടുപ്പ് ഉയർത്തി കൈകൾ കൊണ്ട് അവനെ കൂടുതൽ ഉള്ളിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചു.

ആഹ്… ആഹ്…. ആഹ്..

വർക്കലയിലെ ആ ഭ്രാന്തമായ രാത്രിയിൽ ചിത്ര അനുഭവിച്ച ആ പരുക്കൻ രീതികളോ, വേദന കലർന്ന വന്യതയോ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഗോകുൽ അവളോട് പെരുമാറിയത് വളരെ മൃദുവായ രീതിയിലായിരുന്നു. അവന്റെ ഓരോ ചലനത്തിലും അവളോടുള്ള കരുതലും പ്രണയവും നിറഞ്ഞുനിന്നു.

അത് വെറുമൊരു ശാരീരിക ബന്ധമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് രണ്ട് ആത്മാക്കൾ തമ്മിലുള്ള നിശബ്ദമായ സംഭാഷണമായിരുന്നു. ലളിതവും എന്നാൽ സുന്ദരവുമായ ആ നിമിഷങ്ങളിൽ ചിത്രയുടെ ഉള്ളിലെ സംഘർഷങ്ങൾ ഓരോന്നായി അലിഞ്ഞുപോയി. അവന്റെ ഓരോ സ്പർശനവും അവളിൽ ഉണർത്തിയത് വന്യമായ ലഹരിയല്ല, മറിച്ച് ആഴത്തിലുള്ള സമാധാനമാണ്..

അര മണിക്കൂറോളം  നീണ്ട ആ വേഴ്ചയ്ക്ക് ഒടുവിൽ, പരസ്പരം വരിഞ്ഞു മുറുക്കി അവർ ആ കട്ടിലിൽ കിടന്നു., ചിത്ര അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം ചായ്ച്ചു കിടന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഭയമോ കുറ്റബോധമോ ഇല്ലായിരുന്നു. പകരം, കടൽ ശാന്തമായതിനു ശേഷമുള്ള ഒരു പ്രശാന്തത അവൾ അനുഭവിച്ചു.