ചിത്രയുടെ ചാരിത്ര്യം 5 [Kambi kannan] 166

രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് കാപ്പിയിടുമ്പോഴും ഒരുമിച്ച് കുളിക്കുമ്പോഴും അവർക്കിടയിൽ കളിചിരികൾ നിറഞ്ഞുനിന്നു. ഗോകുൽ ജോലിക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി ഇറങ്ങുമ്പോൾ ചിത്ര അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളർ ശരിയാക്കി കൊടുത്തു.

“വൈകിട്ട് നേരത്തെ വരണേ,” അവൾ ചിരിച്ചു.

“തീർച്ചയായും… നിന്നെ തനിച്ചാക്കി എനിക്ക് എവിടെ പോകാൻ പറ്റും?” അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.

രണ്ടുപേരും അവരുടെ ജോലിസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഓഫീസിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ചിത്രയുടെ മനസ്സ് ശാന്തമായിരുന്നു. പഴയ ഭയങ്ങളോ ഫവാസിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളോ അവളെ അലട്ടിയില്ല. വൈകുന്നേരം ഗോകുൽ വരുമ്പോൾ അവൾ അവനെ കാത്തുനിന്നു. രാത്രികളിൽ ആ ഫ്ലാറ്റിന്റെ സ്വകാര്യതയിൽ അവർ പ്രണയത്തിന്റെ ആഴങ്ങൾ തേടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ശാരീരികമായി അവർ ഒന്നാകുമ്പോഴെല്ലാം ഗോകുൽ അവളോട് അങ്ങേയറ്റം സ്നേഹവും മൃദുത്വവുമാണ് കാണിച്ചിരുന്നത്.

പക്ഷേ ആ സന്തോഷത്തിന് മുകളിൽ പതുക്കെ ചെറിയൊരു കരിനിഴൽ വീഴാൻ തുടങ്ങി . 4-5 ദിവസം കഴഞ്ഞ് ഒരു രാത്രി. അന്നത്തെ കളി കഴിഞ്ഞ് ബെഡിൽ ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ, ഫ്ലാറ്റിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവർ രണ്ടുപേരും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്നു.

പക്ഷേ, ആ കെട്ടിപ്പിടുത്തത്തിന് പഴയ ഊഷ്മളതയില്ലായിരുന്നു. രണ്ടുപേരുടെയും ഉള്ളിൽ തുറന്നു ചോദിക്കാത്ത, എന്നാൽ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ചില ചോദ്യങ്ങൾ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റുപോലെ ആഞ്ഞടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതിവുപോലെ അവൻ അവളെ ചുംബിക്കുന്നുണ്ട്, സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്.