ചിത്രയുടെ ചാരിത്ര്യം 7 [Kambi kannan] 218

“ഗോകുൽ…” അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നുചെന്നു. അവളുടെ ശബ്ദം ഗൗരവമുള്ളതായിരുന്നു. “എല്ലാം ആലോചിച്ചിട്ട് തന്നെ അല്ലേ? ഉറപ്പാണോ ? ഇപ്പോഴും നമുക്ക് ഇത് നിർത്താം. അവൻ ഈ വാതിൽ കടന്ന് അകത്തു വന്നാൽ, പിന്നെ ഇതിൽ നിന്ന് ഒരു തിരിച്ചുപോക്കില്ല . നീ കാണാൻ പോകുന്നത് ചിലപ്പോൾ നിനക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റുന്നതിലും അപ്പുറമായിരിക്കും. എന്നെ മറ്റൊരാൾക്ക് ഒപ്പം കണ്ട് നിനക്ക് വെറുപ്പ് തോന്നിയാൽ…? ”

ഗോകുൽ അവളുടെ കൈകൾ മുറുക്കി പിടിച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ തണുത്തിരുന്നു, പക്ഷേ കണ്ണുകളിൽ ആ ഇരുണ്ട തിളക്കം ഒട്ടും കുറഞ്ഞിരുന്നില്ല.

“എനിക്കറിയാം ചിത്രേ… എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്, പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ദാഹം എന്റെ ഉള്ളിലുണ്ട്. എനിക്ക് കാണണം. നിന്റെ ആ വശ്യത അവൻ ആസ്വദിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ ഞാനാണെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ നിന്നെ അവന് വിട്ടുകൊടുക്കുന്ന ആ നിമിഷം… അതായിരിക്കും എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ലഹരി. നീ പേടിക്കണ്ട… ഞാൻ നിന്നെ ഇതിന്റെ പേരിൽ ഒട്ടും വെറുക്കില്ല . എനിക്കും വേണ്ടി അല്ലേ ഇതു. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്റെ തൊട്ടടുത്തുണ്ടാകും.. അവൻ അറിയാതെ.”

അവൻ മുറിയിലെ ചെറിയ സ്‌റ്റോർ റൂമിന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി. ബെഡ്റൂമിലെ ആ വലിയ കണ്ണാടിക്ക് അരികിലുള്ള അലമാരയുടെ വിടവിലൂടെ നോക്കിയാൽ അകത്ത് നടക്കുന്നത് എല്ലാം ഗോകുലിന് വ്യക്തമായി കാണാം.

“നീ ആ ഡ്രസ്സ് തന്നെ ഇടണം ചിത്രേ,” ഗോകുൽ അവളോട് മന്ത്രിച്ചു. “ഫവാസ് കടന്നുവരുമ്പോൾ അവൻ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒന്നായിരിക്കണം നീ. ബാക്കി എല്ലാം അവൻ ചെയ്തോളും… നീ ആയിട്ട് അവനെ തടയരുത്. അവൻ എന്ത് ചെയ്താലും നിനക്ക് ഓക്കേ ആണെങ്കിൽ അത് ആസ്വദിക്കണം. അത് കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ അവിടെയുണ്ടാകും. പക്ഷെ അവൻ എപ്പോളെങ്കിലും പ്രശ്നം ആണെന്ന് നിനക്ക് തോന്നിയാൽ അത് അവിടെ വെച്ച് തന്നെ നിർത്താനും നിനക്ക് പൂർണ സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ട്. പേടിക്കണ്ട..