“നീ… നീ ശരിക്കും തയ്യാറായിക്കഴിഞ്ഞു അല്ലേ?” ഗോകുൽ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ മുറുക്കി.
“ഞാൻ തയ്യാറാണ് ഗോകുൽ, നിയോ? ” അവൾ അവന്റെ ചെവിക്കടുത്ത് മന്ത്രിച്ചു. ഗോകുൽ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവന്റെ നോട്ടം അവളുടെ തിളങ്ങുന്ന മുഖത്തും കഴുത്തിലുമായിരുന്നു. ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ ഇനി നടക്കാൻ പോകുന്ന ആ വന്യമായ രംഗങ്ങൾ ഓർത്ത് അവന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ ലഹരി പടർന്നു തുടങ്ങി
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ഒരുതരം നിഗൂഢമായ തിളക്കമുണ്ട്. അവൾ ഗോകുലിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, അവന്റെ കൈകൾ തന്റെ കൈക്കുള്ളിലാക്കി പതുക്കെ അമർത്തി.
“പിന്നെ.. അവൻ രാത്രി ഒൻപത് മണിക്ക് എത്തും ഗോകുൽ,” അവൾ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. “ഇനി അധികം സമയമില്ല. നീ… നീ ശരിക്കും ഓക്കെയല്ലേ? നിനക്ക് ഇപ്പോഴും വേണമെങ്കിൽ ഇത് വേണ്ടെന്ന് വെക്കാം. നിന്റെ മനസ്സ് മാറുന്നുണ്ടോ?”
ഗോകുൽ ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദനായി. അവന്റെ ഉള്ളിൽ വികാരങ്ങളുടെ ഒരു വേലിയേറ്റം തന്നെ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഭയം, ആകാംക്ഷ, വല്ലാത്തൊരു തരം ഉത്തേജനം—എല്ലാം കൂടി അവനെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു. അവൻ പതുക്കെ തലയാട്ടി. വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വരുന്നില്ലായിരുന്നു. താൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ ഫാന്റസി അതിന്റെ പടിവാതിൽക്കൽ എത്തിനിൽക്കുമ്പോൾ പിന്തിരിയാൻ അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആ ഇരുണ്ട ആഗ്രഹം സമ്മതിച്ചില്ല.
ചിത്ര അവനെ ഒന്ന് കൂടി അടുത്തു ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളിൽ അവൾ ആഴത്തിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകി. ആ ചുംബനത്തിന് ഒരു വിടവാങ്ങലിന്റെയും അതേസമയം ഒരു പുതിയ തുടക്കത്തിന്റെയും രുചിയുണ്ടായിരുന്നു.
