ചിത്രയുടെ ചാരിത്ര്യം 7 [Kambi kannan] 218

അത് ഒരു വസ്ത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അവളുടെ ശരീരത്തോട് ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ഒരു രഹസ്യം പോലെയായിരുന്നു. അവളുടെ മുടി അഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. ആ നേർത്ത വലക്കണ്ണികൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ നഗ്നത മറയില്ലാതെ വെളിവാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ ഉള്ളിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ബ്ലാക്ക് ബ്രായും അതിനിണങ്ങുന്ന പാന്റീസും ആ സുതാര്യമായ തുണിക്കുള്ളിലൂടെ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ഓരോ തവണ അവൾ ശ്വസിക്കുമ്പോഴും ആ നേർത്ത തുണി അവളുടെ ശരീരത്തോട് ചേർന്നുപറ്റുകയും ചർമ്മത്തിന്റെ മിനുസം കൂടുതൽ വശ്യമാക്കുകയും ചെയ്തു. ആ വസ്ത്രത്തിന്റെ ഇറക്കം അവളുടെ അരക്കെട്ടിന് തൊട്ടുതാഴെ, നിതംബങ്ങളെ കഷ്ടിച്ച് മറയ്ക്കുന്ന വിധത്തിൽ മാത്രമായിരുന്നു നിന്നിരുന്നത്. അവൾ ഒന്ന് അനങ്ങുമ്പോൾ പോലും അവളുടെ ആ ആകൃതിയാർന്ന ഉരുണ്ട ചന്തികൾ ഭാഗികമായി തെളിയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഗോകുലിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരേസമയം ഭയവും ഭ്രാന്തമായ ആവേശവും അണപൊട്ടി.

ഗോകുൽ വാതിലിൽ വന്നു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു, കണ്ണാടിയിലൂടെ തന്നെ നോക്കുന്ന ഗോകുലിനെ അവൾ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ പുഞ്ചിരിയിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ആത്മവിശ്വാസവും, ഒപ്പം ഒരുതരം നിഗൂഢതയും ഉണ്ടായിരുന്നു.

“എങ്ങനെയുണ്ട് ഗോകുൽ..?” അവളുടെ ശബ്ദം ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ അലയടിച്ചു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവൾ അത് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ ആ വസ്ത്രം അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു കറുത്ത പുകപടലം പോലെയായിരുന്നു. അത് അവളുടെ ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുകയല്ല, മറിച്ച് വായുവിൽ ഒഴുകി നടക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.