ഡെലിവറി ബോയ് ഡയറി 5 [സാഹിൽ] 103

അനു എനിക് ഒരു hug തന്നു.

“പിന്നെ message അയക്കാം,” അനു പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ തലകുലുക്കി.

അതിനുശേഷം വേഗം roomil നിന്ന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി corridoril കൂടി നടന്നു.

പുറമേ normal ആയി നടക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും…

ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ കൺഫ്യൂഷൻ ആയിരുന്നു.

രണ്ട് പ്രാവശ്യം ആയി ഞാൻ അങ്ങനെ ഒരു situationൽ നിന്ന് just miss ആവുന്നത്.

ആദ്യം മരിയ…

ഇപ്പോൾ അനു…

രണ്ട് പ്രാവശ്യവും കൈയിൽ എത്തിയതുപോലെ തോന്നിയിട്ടും അവസാന നിമിഷം എല്ലാം മാറി.

ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോഴും ഞാൻ അത് തന്നെയായിരുന്നു ആലോചിച്ചത്.

“ഇത് luck ആണോ… അതോ warning ആണോ?”

എനിക്ക് തന്നെ ഉത്തരം കിട്ടിയില്ല.

ഒരു വശത്ത് പിടിക്കപ്പെടാതെ രക്ഷപ്പെട്ടതിന്റെ ആശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു.

പക്ഷേ മറുവശത്ത്… പൂർണ്ണമായി കിട്ടാതെ പോയതിന്റെ ഒരു വിഷമവും.

ആകെ mixed emotion ആയിരുന്നു.

ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം അനു ആകെ ഒരു shockil ആയിരുന്നു.

സാഹിലിന്റെ കൂടെ ചിലവഴിച്ച ആ നിമിഷങ്ങൾ അവൾക്ക് ഇഷ്ടമായില്ലെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല.

സത്യത്തിൽ… ഏറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം അവൾക്ക് ഒരാളുടെ സാമീപ്യം അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഒരാൾ തന്റെ സൗന്ദര്യം വർണിക്കുന്നതും അത് നന്നായി യൂസ് ചെയ്തതും അവൾ ആസ്വദിച്ചു.

പക്ഷേ hospitalil നടന്ന സംഭവം അവളെ നന്നായി പേടിപ്പിച്ചു.

ഇന്ന് Anilettan roominte പുറത്തുനിന്ന് dooril മുട്ടിയ നിമിഷം അവളുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് പോയിരുന്നില്ല.

ഒരു നിമിഷം കൂടി വൈകിയിരുന്നെങ്കിൽ…