സന്ധ്യയുടെ വിരലുകൾ വിയർപ്പിൽ നനഞ്ഞ തന്റെ ടോപ്പിന്റെ അരികുകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവനെ ശകാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തരം ലഹരി പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബാലചന്ദ്രൻ ഒരിക്കൽ പോലും തന്റെ ശരീരത്തെ ഇത്തരത്തിൽ ആവേശത്തോടെ പുകഴ്ത്തിയിട്ടില്ല.
സ്വന്തം മകന്റെ വാക്കുകൾ നൽകുന്ന ആത്മവിശ്വാസം അവളുടെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമത്തെ മെല്ലെ കീഴടക്കി. “അർജുൻ… നീ അവിടെ പോയിട്ട് വല്ലാതെ മാറിയല്ലോടാ,” അവൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ കാഠിന്യം കുറഞ്ഞു, പകരം ഒരുതരം കീഴടങ്ങൽ അവിടെ നിറഞ്ഞു. “ഇനി ഇത്തരം വാക്കുകൾ എന്നോട് പറയരുത്… കേട്ടല്ലോ?”
“അമ്മയ്ക്ക് അത് കേൾക്കാൻ ഇഷ്ടമാണെന്ന് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം അമ്മേ,” അർജുൻ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു. “അമ്മയുടെ ഈ കണ്ണുകളിലെ ആ തിളക്കം… അത് ഞാൻ തന്ന ഈ അംഗീകാരം കൊണ്ടുണ്ടായതാണ്. ഈ പുതിയ ഷേപ്പും ഈ രൂപവും… അത് അമ്മ ശരിക്കും ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട്.”
സന്ധ്യ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. മകന്റെ ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു പുതിയ ഊർജ്ജം നിറയ്ക്കുന്നത് അവൾ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ നിൽക്കുന്നത് വെറുമൊരു മധ്യവയസ്കയല്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ആ ഇടുങ്ങിയ വർക്കൗട്ട് വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ വിയർത്തൊട്ടി നിൽക്കുന്ന തന്റെ വടിവുകൾ… അത് ഏതൊരു പുരുഷനെയും ആകർഷിക്കാൻ കെല്പുള്ളതാണെന്ന സത്യം അർജുൻ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
