സന്ധ്യ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ക്യാമറയ്ക്ക് അഭിമുഖമായി നിന്നു. “അമ്മേ…” അർജുൻ തുടർന്നു, “ആ പഴയ കോട്ടൺ നൈറ്റി അമ്മയുടെ ശരീരത്തിന് ഒട്ടും ചേരുന്നില്ല. അത് നമ്മുടെ അധ്വാനത്തെ അപമാനിക്കുന്നതാണ്. നമ്മൾ ജിമ്മിൽ വെച്ച് കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത ആ തോളുകളും, ഇടുപ്പിലെ ആ മനോഹരമായ വളവും ഈ കട്ടിയുള്ള തുണിക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്.
അതൊരു ശവക്കച്ച പോലെ തോന്നുന്നു. അത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് വിഷമം തോന്നുന്നു.” സന്ധ്യ ലജ്ജയോടെ നൈറ്റിയുടെ ചുളിവുകൾ മാറ്റി. “അമ്മേ, നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇപ്പോൾ രഹസ്യങ്ങളൊന്നുമില്ലല്ലോ? ആ നൈറ്റി ശരീരത്തോട് ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിക്കൂ… എനിക്ക് അമ്മയുടെ ആ ഷേപ്പ് ഒന്ന് കാണണം. എന്റെ സൃഷ്ടി എത്രത്തോളം പൂർണ്ണമായെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുവരുത്തണം.”
അവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് മുന്നിൽ സന്ധ്യയുടെ പ്രതിരോധം ഉരുകി. അവൾ നൈറ്റിയുടെ വശങ്ങളിൽ പിടിച്ച് ശരീരത്തോട് ചേർത്ത് അമർത്തി. ഉറച്ച മാറിടങ്ങളും മെലിഞ്ഞ ഇടുപ്പും ആ കോട്ടൺ തുണിക്കുള്ളിലൂടെ തെളിഞ്ഞു വന്നു. അർജുൻ ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ച് അത് നോക്കി നിന്നു. തന്റെ കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെ ഫലം അവൻ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു. “അമ്മേ… പക്ഷേ ഈ കോട്ടൺ തുണി അമ്മയുടെ ഭംഗിയെ കൊലപ്പെടുത്തുകയാണ്.
ആ മുകളിലത്തെ രണ്ട് ബട്ടണുകൾ ഒന്ന് തുറക്കാമോ? ആ ചങ്ങലകൾ എനിക്ക് വേണ്ട.”
സന്ധ്യയുടെ വിരലുകൾ കോളറിനടുത്തേക്ക് പോയി. അവൾ മടിച്ചു. “അർജുൻ… ബാലേട്ടൻ തൊട്ടടുത്ത മുറിയിലുണ്ട്…” അർജുൻ പുഞ്ചിരിച്ചു, “അമ്മേ, ആ രണ്ട് ബട്ടണുകൾ… പതുക്കെ ഒന്ന് മാറ്റൂ. ഭയമല്ല, സ്നേഹമാണ് ഇതിന്റെ കാതൽ.” സന്ധ്യ വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകൾ കൊണ്ട് മുകളിലത്തെ ബട്ടണുകൾ വിടുവിച്ചു.
