സീറ്റ് തുറന്ന് ഗുളിക ഡിക്കിൽ ഇട്ടടച്ച് കൊണ്ട് മായേച്ചിയുടെ വീടിനു നേരേ ഒന്ന് കൂടെ നോക്കിയ ശേഷം ഞാൻ വണ്ടി എടുത്തു….!
അവിടുന്ന് അഞ്ചു മിനിറ്റ് ഓടാനുള്ള ദൂരമേയുള്ളൂ മേമയുടെ വീട്ടിലേക്ക്.. കഷ്ടി ഒരു കിലോമീറ്റർ….!
മുറ്റത്തെ മാവിൻ ചുവട്ടിലേക്ക് വണ്ടി നിർത്തിയ ശേഷം ഞാൻ പൊതിയും ഗുളികയും പാത്രങ്ങളുമായി അടുക്കള മുറ്റത്തേക്ക് നടന്നു….!
പാത്രങ്ങൾ തിണ്ണയിൽ വച്ചശേഷം അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി പൊതി അതേപോലെ ഒരു കാസറോളിൽ അടച്ചു വച്ചു….!
“ങ്ഹാ..മോൻ വന്നോ..?!”
അമ്മമ്മ അടുക്കളയിലേക്ക് ഒന്ന് എത്തി നോക്കി….!
“ചായയൊക്കെ ലിസിപ്പെണ്ണ് തിളപ്പിച്ച് വച്ചിട്ടുണ്ട്..എന്തോ കറിയും..! മോന് എന്തെങ്കിലും കിട്ടിയോ..?”
അവർ പ്രതീക്ഷ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി….!
എനിക്കാ ഭാവം കണ്ടപ്പോൾ ചിരി വന്നു. പാവം.. വിശപ്പിൻ്റെ അസുഖമുള്ളവരല്ലേ….!
“അവിടെ വെള്ളപ്പം മാത്രേ ഉള്ളൂ അമ്മമ്മേ… ഞങ്ങൾ വൈകിപ്പോയില്ലേ..!”
അമ്മമ്മയുടെ കണ്ണുകളൊന്ന് പ്രകാശിച്ചു….!
“എന്നാ മോൻ വേഗം ഇചിരി ചായേം അതിന്നു രണ്ടെണ്ണോം താ… വിശന്നിട്ട് നിക്കാൻ വയ്യ….”
അതും പറഞ്ഞ് അമ്മമ്മ ധ്യതിയിൽ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിനു നേരെ നടന്നു….!
അരയിൽ നിന്നും മൊബൈൽ എടുത്ത് ഗുളികയോടൊപ്പം സൈഡിലെ ഷെൽഫിനു മുകളിൽ വച്ച ശേഷം ഞാൻ കാസറോളും പ്ലേറ്റുമെടുത്ത് പിന്നാലെ ചെന്നു. നോക്കുമ്പോൾ അമ്മച്ചനും മേശയ്ക്ക് മുന്നിൽ റെഡിയായി ഇരിപ്പുണ്ട്….!
എന്നെ കണ്ടതും മൂപ്പര് വിസ്തരിച്ചൊന്നു ചിരിച്ചു. ഈയിടെയായി ഈ ചിരി മാത്രമേയുള്ളൂ. സ്ഥിരമായി കാണുന്നത് കൊണ്ടാവണം ആ ‘പഴേ ചോദ്യമൊന്നുമില്ല..!
👍
ലാൽ നിർത്തിപ്പോയതുപോലെ പെട്ടെന്ന് എല്ലാമുപേക്ഷിച്ചു പോകല്ലേ, പ്ലീസ്.
ഇപ്പോൾ വീണ്ടും മേമ വായിക്കുമ്പോൾ അന്നത്തിലുമേറെ ആസാദ്യമായി തോന്നുകയാണ്. ഒരു ഇരുപതുകാരൻ്റെ എല്ലാ കുരങ്ങൻ സ്വഭാവങ്ങളും അവനെ കാമിക്കുന്നവരുടെ വശ്യതയും തീവ്രതയും ആ നാട്ടിൻപുറത്തിൻ്റെ പ്രശാന്തതയും ഒരുതരത്തിലുള്ള നിഷ്ക്കളങ്കതയും..ഇതൊരു classic piece ആണ്
അടിപൊളി നന്നായിട്ട് ഉണ്ടോ അടുത്ത പാർട്ട് ഇത്രയും താമസിക്കരുത്
കാത്തിരിപ്പിന് വിരാമം 😀