“ സാരമില്ല… ഇതൊരു കടമായിട്ട് കൂട്ടിയാ മതി…യമുനയുടെ കയ്യിൽ പൈസ വരുമ്പോൾ തിരിച്ച് തന്നാ മതി…
കുട്ടികളുടെ പഠിപ്പിന്റെ കാര്യമല്ലേ… അവരെങ്കിലും അവിടെ സമാധാനത്തോടെ പഠിക്കട്ടെ… “..
യമുനക്കത് വാങ്ങാൻ തോന്നിയില്ല.. ഈ മാസത്തോട് കൂടി മക്കളെ ഊട്ടിയിൽ നിന്ന് തിരിച്ച് കൊണ്ടുവരാനാണവൾ കരുതിയിരുന്നത്.. അതുമല്ല, ഒറ്റ ദിവസത്തെ പരിചയമുള്ള ഇവരോട് പണം വാങ്ങുന്നതും ശരിയല്ല..
പക്ഷേ, പവിത്രനും കുഞ്ഞാപ്പുവും ഒത്തിരി നിർബന്ധിച്ചു.. അവർ സന്തോഷത്തോടെത്തന്നെയാണ് അത് പറയുന്നത്..
മനസില്ലാമനസോടെയാകണെങ്കിലും യമുന മക്കൾ പഠിക്കുന്ന ഊട്ടിയിലെ സ്കൂളിന്റെ അക്കൗണ്ട് നമ്പർ കൊടുത്തു..എൺപതിനായിരം രൂപ കുഞ്ഞാപ്പു ആ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് ട്രാൻസ്ഫർ ചെയ്തു..ആ നിമിഷം തന്നെ യമുനയുടെ ഫോണിൽ മെസേജ് വന്നു..
“ഇനിയേതേലും അത്യാവശ്യമായിട്ട് തീർക്കേണ്ട കടമുണ്ടോ… ?”..
കസേരക്കയ്യിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്ന ചന്തിപ്പാളിയിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് പവിത്രൻ ചോദിച്ചു..
“ഉം… ഉണ്ട്… “..
യമുന മടിയൊന്നുമില്ലാതെ പറഞ്ഞു..
“ പറ ചേച്ചീ… അത്യാവശ്യം തീർക്കേണ്ടത് നമുക്കിപ്പോ തന്നെ തീർക്കാം… “..
കുഞ്ഞാപ്പുവും യമുനയെ പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചു..
“മോള് പറ… കുറച്ചൊക്കെ ഞങ്ങള് വിചാരിച്ചാലും തീർക്കാൻ പറ്റും….”..
പവിത്രനും കൂടി പറഞ്ഞതോടെ യമുന കസേരക്കയ്യിൽ നിന്നെണീറ്റു..
എവിടെ ആയിരുന്നു സ്പബ്ലർ വെയ്റ്റിംഗ് ഫോർ സൂസൻ ഫെർണാണ്ട്സ്
നന്നായിരിക്കുന്നു
അടുത്ത കഥ ഉടനെ വേണം