എന്റെ വീടിന് അടുത്ത് ഒരിക്കൽ ഒരു ചേച്ചിയും ചേട്ടനും വാടകയ്ക്ക് താമസിക്കാൻ വന്നിരുന്നു. വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് അധികം കാലമായിരുന്നില്ല. ചേച്ചി വീട്ടുപണികളിൽ മുഴുകി കഴിയുന്ന ഹൗസ് വൈഫും, ചേട്ടൻ ഒരു പ്രൈവറ്റ് കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ആളുമായിരുന്നു.
ആദ്യകാലത്ത് തന്നെ അവർ കാണിച്ച സൗഹൃദവും ലാളിത്യവും കൊണ്ടു, എന്റെ വീട്ടുകാരോടും അയൽക്കാരോടും ഒരുപോലെ അടുത്തു പോകാൻ അവർക്കായി. ആരോടും അകലം പാലിക്കാതെ, ചെറിയൊരു ചിരിയിലും ഒരു സാധാരണ സംഭാഷണത്തിലും പോലും അവരുടെ സ്നേഹവും സൗഹൃദവും കാണാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ അവർ ഇവിടെ എല്ലാവർക്കും സ്വന്തം ആളുകളായി മാറി.
അങ്ങനെ സമയം പതിയെ കടന്നു പോയി. ദിവസങ്ങൾ മാസങ്ങളായി മാറി. ആ വീടും ആ പരിസരവും അവരുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് ഒരു പ്രത്യേക ചൂടും ജീവന്ത്വവും നേടിയത് പോലെ തോന്നും.
പക്ഷേ, അവരുടെ താമസം ഒരു വർഷത്തേക്കുള്ള കരാറിൽ മാത്രമായിരുന്നു. ആ കാലാവധി അവസാനിക്കാൻ എത്തിയപ്പോൾ, പുതിയൊരു വാടകവീട് കണ്ടെത്താനുള്ള തിരച്ചിലിൽ അവർ തിരിഞ്ഞു. ഒടുവിൽ, ഒരു ദിവസം, പഴയ ഓർമ്മകൾ എല്ലാം അവിടെവച്ച്, അവർ മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്ക് മാറി.
അവരുടെ പോയ്മുതൽ, ആ വീട് മാത്രം അല്ല, ആ ചുറ്റുപാടും കുറച്ച് ശൂന്യമായതുപോലെ തോന്നി… അവരുടെ സാന്നിധ്യം അങ്ങനെ എളുപ്പത്തിൽ മറക്കാനാകാത്തതായിരുന്നു.കാരണം അവിടുത്തെ ചേച്ചിയും ചേട്ടനും ആയി ഞാൻ നല്ല കമ്പനി ആയിരുന്നു, ചേച്ചിയും ആയി പ്രേത്യേകിച്ചു. സ്കൂൾ വിട്ടു വന്നാൽ ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ പോയി ചേച്ചിക്ക് കമ്പനി കൊടുകുമായിരുന്നു. പക്ഷെ ചേച്ചിയെ ഓർത്തു വാണം ഞാൻ ഇതുവരെ വിട്ടിട്ടിലാട്ടോ. അന്ന് ഞാൻ വാണം അടി തുടങ്ങിയിരുനില്ല.
