കളിയാട്ടങ്ങൾ 1 [ലസ്റ്റർ] 16

“ഏതായാലും നന്നായി. നല്ലൊരു സാമാനത്തിൽ മനസ്സറിഞ്ഞൊരു കളിച്ചിട്ട് കുറച്ച് നാളായി.”

വാഹിദ് രഹസ്യമായി അവളുടെ കാതിൽ പറഞ്ഞു. നൂറയുടെ ദുഃഖം മഞ്ഞുപോലെ അലിഞ്ഞുപോയി നാണം കൊണ്ട് വസന്തകാലം പൂത്തുലഞ്ഞത് പോലെ മുഖം രക്തമാഭമായി തുടുത്തു. അവൾ ലജ്ജകൊണ്ട് വിവശയായി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ഒളിപ്പിച്ചു. നീണ്ട കുഞ്ഞു നഖം കൊണ്ട് വാഹിദിന്റെ വയറിന്റെ ഭാഗത്തു നുള്ളി.

“ഓഹ് ഓഹ്.. കാമുകിയെ കിട്ടിയപ്പോ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന ബോഡിഗാർഡ് വെറും ഡെഡ്ബോഡിയായി.. നടക്കട്ടെ നടക്കട്ടെ. ഫുഡ് അവളെ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. രണ്ടും ചത്തില്ലെങ്കിൽ രാവിലെ വിളിക്ക്.”

അവരെ പരിഹസിച്ചു കൊണ്ട് രമ്യ തന്റെ കാറിൽ കയറി തിരിച്ചു പോയി. കാഞ്ഞിരക്കാവ് ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ തന്നെ സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മഞ്ജരിയെ നന്നായൊന്നു കളിച്ചുകൊടുക്കണം എന്ന് അവളുടെ നോട്ടവും ഭാവവും സംസാരത്തിലെ പതിഞ്ഞ ദാഹവും കണ്ടനിമിഷത്തിൽ തന്നെ തോന്നിയിരുന്നു. വരുന്ന വഴിയിൽ മീനാക്ഷിയുടെ നമ്പറിൽ നിന്ന് അവൾ നിർത്താതെ വിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഏതായാലും അവിടെ നിൽക്കാൻ തോന്നാഞ്ഞത് നന്നായി.

“എന്റൊപ്പം ദുബായ്ക്ക്‌ വാ ഇക്കാ. നമ്മൾ ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ അവിടെ ഒരു കമ്പനി ഞാൻ രജിസ്റ്റർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇക്കയെ ഓർത്തോണ്ടിരിക്കുന്നതല്ലാതെ ഒന്നിലും ശ്രദ്ധിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല. ഇക്കയുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്കവിടെ സ്വർഗ്ഗമാ.”

അവന്റെ വായിലെ ഉമിനീരിൽ മുങ്ങി നനഞ്ഞു കുളിച്ചു ചുണ്ടിനും നാവിനും ഇടയിൽ വഴുതിക്കളിക്കുന്ന തന്റെ ചുണ്ടുകൾ പുറത്തേക്കെടുത്തു നൂറ വാഹിദിന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.