കളിയാട്ടങ്ങൾ 1 [ലസ്റ്റർ] 16

“അതൊക്കെ എത്ര ദൂരമുണ്ട് പെണ്ണെ. ആദ്യം അടുത്തുള്ള സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകാം.”

രമ്യ തുറന്നു വച്ചിരുന്ന വാതിലിലൂടെ വാഹിദ് രണ്ടുകൈയിലും അവളെ വാരിയെടുത്തു അകത്തേക്ക് കടന്നുകൊണ്ട് വാഹിദ് പിറുപിറുത്തു. പ്രണയവും വിരഹവും കാമവും സമ്മേളിച്ച വാഹിദിന്റെ ആ വൈകാരിക വാക്കുകളിലെ മാധുര്യം നൂറയുടെ സ്ത്രൈണ ബോധങ്ങളിൽ വസന്തം വിരിയിച്ചു. കവിളുകൾ നാണം കൊണ്ടു ചുവന്നു തുടുത്ത് അഭൗമമായി. അവന്റെ കരുത്തുള്ള കൈകളിൽ അവളൊരു ഭാരം കുറഞ്ഞ പാവക്കുട്ടിയെ പോലെ മലർന്നു കിടന്നു. മുറിയിലേക്ക് കയറി കാലുകൊണ്ട് വാതിൽ തട്ടിയടച്ചിട്ട് വാഹിദ് അവളുടെ കവിളിലേക്ക് മുഖം കുനിച്ചു തള്ളിനിൽക്കുന്ന ചുവന്ന കവിളിൽ കടിച്ചു. രണ്ട്കൈകളും ഉയർത്തി അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു നൂറ തന്റെ പ്രാണൻ കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്ന പുരുഷന്റെ സ്നേഹത്തിലേക്ക് ഒട്ടിച്ചേർന്നു. അവന്റെ മുടിയിൽ വിരലോടിച്ചു ലാളിച്ചു.

“എന്ത് കോലമാണ് ഇക്കാ. ഈ ബൈക്കിൽ ഇങ്ങനെ അലഞ്ഞു നടന്നിട്ട് നിറം കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.”

വാഹിദിന്റെ കവിളിൽ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തിട്ട് അവൾ ശാസിച്ചു. അവൻ അതുകേട്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് ആർത്തിതീരാത്തത് പോലെ അവളുടെ കഴുത്തിലെ പൂവിതൾ പോലെ മാർദ്ധവമുള്ള മാംസത്തിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി.

“ഓഹ്.. ഇക്കിളിയാവുന്നു കിളവാ.”

അവൾ കുണുങ്ങിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. തന്റെ മുറിയിലെ കിടക്കയിലേക്ക് അവളെ പുഷ്പവൃഷ്ടി പോലെ പതുക്കെ മലർത്തി നിക്ഷേപിച്ചിട്ട് അവൻ ആ പതുപതുത്ത തൊട്ടാൽ ചോരകിനിയുന്നത് പോലെ വെണ്മയാർന്ന മസൃണമായ ശരീരത്തിലേക്ക് കമിഴ്ന്നു വീണു. നൂറയ്ക്ക് പിന്നീടുള്ള അവന്റെ പ്രണയ ക്ഷോഭത്തിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.