കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 2 [ലസ്റ്റർ] 323

വാഹിദ് ആതിര കാണാതെ അരക്കെട്ടിൽ ഒന്ന് അമർത്തി ശക്തിയാർജ്ജിച്ചു നിന്നിരുന്ന ലിംഗം ഷഡ്ഢിയുടെ താഴേക്ക് ഒന്ന് തിരുകി വച്ചിട്ട് അവളെ ഇടം കണ്ണിട്ടു നോക്കിയിട്ട് കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.

അവൾ അവൻ തന്നെ നോക്കരുതേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞിരുന്നു, ശരീരം സാദാരണ നിലയിലേക്ക് മാറാൻ കാത്തിരുന്നു. എന്നിട്ടും തുറന്ന പ്രകൃതിയുടെ തണുത്തു വിശാലമായ സൗന്ദര്യത്തിൽ ഉടുത്തുണിയില്ലാതെ പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ തുടകൾ വിടർത്തി പൂറു പിളർത്തി ആ പാറയിൽ മലർന്നു ചാരി നിൽക്കുന്ന ജാനകിയുടെ ഇടുങ്ങിയ തീദ്വാരത്തിലേക്ക് അജ്ഞാതനായൊരു രൂപം ആഞ്ഞാഞ്ഞു കുത്തുന്ന വല്ലാത്തൊരു കാഴ്ച അവളുടെ ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.

ശരീരം പൂർവ്വ സ്ഥിതിയിലേക്ക് മടങ്ങാൻ വിസമ്മതിച്ചു വൈകാരിക ഭാവത്തിൽ ചൂടുപിടിച്ചു നിന്നു.

“പോവണ്ടേ. മുത്തശ്ശിയിൽ നിന്ന് ഇനിയൊന്നും ഇന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട.” ഷർട്ടിനു പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണ് കണ്ട് ചുണ്ടിൽ പൊടിഞ്ഞ ചെറിയൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ വാഹിദ് പറഞ്ഞു.

“എന്ത് പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട ന്ന്. ചോദ്യത്തിൽ ന്തോ ഒന്ന് കുത്തിപ്പറയുന്നത് പോലുണ്ടല്ലോ.” അല്പം നീരസത്തോടെ ആതിര മറുപടി പറഞ്ഞിട്ട് എഴുന്നേറ്റു. ഷർട്ടിനു പുറത്തേക്ക് മുഴച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണുകൾ പെട്ടന്ന് അവളിൽ ഒരു ജാള്യതയുള്ളവാക്കി.

സങ്കോചത്തോടെ, അവനെതിരെ തിരിയാതെ അവൾ സ്വഭാവികമെന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ എണ്ണമയമില്ലാതെ പിന്നിലേക്കിട്ടിരുന്ന ഇടതൂർന്ന മുടി മുന്നിലേക്ക് മാടിയൊതുക്കി മുലകൾ മറച്ചു മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. “വിളഞ്ഞ വിത്തുതന്നെ” എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞിട്ട് വാഹിദും ഇറങ്ങി.