കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 3 [ലസ്റ്റർ] 92

എലിസബത്തിനെ കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോൾ, തിക്തമായ ജീവിത പോരാട്ടങ്ങൾ അതിജീവിച്ചു തന്നോടുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ അഗാധമായ ആത്മാർത്ഥതയുടെ ഒരേയൊരു ഇച്ചാശക്തികൊണ്ട്, തന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നു മരിച്ചുപോയപ്പോൾ തനിക്കൊപ്പം കണ്ണുനിറഞ്ഞു നല്ലൊരു സുഹൃത്ത്.

എത്ര കളിച്ചാലും ഇനിയും വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചു നിർബന്ധിച്ചു വീണ്ടും വീണ്ടും സുഖം തരുന്ന പിടക്കുന്ന സ്ത്രൈണതയുടെ അഴകുരൂപം. പെണ്ണെന്ന വാക്കിന്റെ മികച്ച ഉദാഹരണം. വാഹിദ് മെസേജ് വായിച്ചു.

“പെണ്ണുകാണലും ആലോചനകളും പുരോഗമിക്കുന്നു. നമ്മളെയൊക്കെ ഓർക്കാറുണ്ടോ മാഷേ.?” കൂടെ ഒരു സ്മൈലി ഇമോജിയും. വാഹിദിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

“ആലോചനകൾ നടന്നാൽ മതിയോ, ഏതെങ്കിലും ഭ്രാന്തന്റെ തലയിൽ തൂങ്ങണ്ടെ.?” അവൻ മറുപടി അയച്ചു. ഉടൻ തന്നെ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന രണ്ടുമൂന്നു ഇമോജികൾതിരികെ വന്നു. ഒപ്പം വെളുത്ത നെറ്റ്ഗൗണിട്ടു മന്ദഹസിച്ചു ചരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഒരു മനോഹര സെൽഫിയും. മൊബൈൽ കൈയിൽ പിടിക്കുന്നത് കൊണ്ടാവാം, മുലകൾ ഒന്നിനുമുകളിൽ ഒന്ന് അമർന്നു മുന്നോട്ട് തള്ളി ഇടുങ്ങിയ പാറയിടുക്ക് പോലെ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.

“പോയിക്കിടന്നുറങ്ങു പെണ്ണെ.” അവൻ കണ്ണുരുട്ടി ഇമോജിയുടെ കൂടെ റിപ്ലൈ അയച്ചു. പകരം ഒരു പുച്ഛം അവളിൽ നിന്ന് തിരികെ വന്നപ്പോൾ ഒരു സ്മൈലി കൂടി അയച്ചിട്ട് അവൻ ഗൂഡ്‌നെയ്റ്റ് പറഞ്ഞു മൊബൈൽ മേശയിൽ വച്ചു ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു.

നാളെ എവിടെ തുടങ്ങണം, ആരെയൊക്കെ കാണണം എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ ആതിരയുടെ മുറിയുടെ വാതിലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു. അവൾ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു എന്ന് അവന് മനസ്സിലായി. പാവം, കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഒന്ന് വഴിക്കു വരുന്നതുവരെ അവൾക്കീ ഭയം മാറിക്കിട്ടാൻ ബൂധിമുട്ടായിരിക്കും എന്ന് വാഹിദ് ചിന്തിച്ചു.