കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 8 [ലസ്റ്റർ] 144

അവൻ ആതിരയുടെ ചുണ്ടിൽ ചെറുതായൊന്ന് കടിച്ചു. ഒരു കൊടുകാറ്റു അതിജീവിച്ചു ശാന്തമായി കിടക്കുന്ന തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് വലിയൊരു കരുത്ത് മുഴച്ചു വന്ന് നിവർന്നു നിൽക്കുന്നത് കാലുകൾ അടുപ്പിച്ചു വച്ചു പൂറിന്റെ തരിപ്പ് ക്ഷമിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്ന ആതിര തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൾക്ക് പൂറിലേക്ക് ചെറിയ നനവ് പടരുകയും കിതപ്പിന്റെ ശക്തി വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്തു തുടങ്ങിയപ്പോൾ കാലുകൾ അല്പം അകറ്റി അവന്റെ കുണ്ണയുടെ അസൗകര്യം നീക്കിക്കൊടുത്തു.

“ആനക്കൊതിയൻ. ഈ പാവം കുഞ്ഞാവ എത്ര കിടന്ന് നിലവിളിച്ചാലും കടിച്ചു കുടയുകയാ.. സിംഹം.”!

അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിലെ പിടുത്തം ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി. അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ ഇടുക്കിലേക്ക് കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മുടികൾക്കിടയിൽ മുഖം ഒളിപ്പിച്ചു.

“അതുപിന്നെ ദാഹിച്ചു കരയുന്ന കുഞ്ഞാവയ്ക്ക് പാല് കൊടുക്കാനല്ലേ. എന്തൊരമാ അവൾ കുടിച്ചേക്കുന്നത്. അതുവല്ലോം അറിയുമോ.?” അവൻ അവൾക്ക് ആ സംസാരം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ അത് തുടരാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞു.

“ഇല്ലപിന്നെ. ആകെ പറ്റുന്നുണ്ട്. എവിടൊക്കെയാ ഒഴിച്ചേക്കുന്നെ. ഇന്ന് കൂടിയേ സേഫ് ഉള്ളൂ, ഇനി ചാടിക്കേറി പോകണ്ടന്ന് പറഞ്ഞേക്ക് സിംഹത്തിനോട്.” അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിലൊന്നു കടിച്ചു.

“ഇന്നലെ രാത്രി ആ പറമ്പിൽ വച്ച് എന്തിനാ നിലവിളിച്ചത്.?” അവൾ പറഞ്ഞതിന് മറുപടി പറയാതെ അവൻ കഴിഞ്ഞ ദിവസം രാത്രിയിൽ അവൾ അവനെ വിളിച്ചു നിലവിളിച്ച കാര്യം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.