കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 8 [ലസ്റ്റർ] 144

കവിളിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. തടിരോമങ്ങളിൽ നഖം കൊണ്ട് മാന്തിവരഞ്ഞു. താനെന്ന പെണ്ണിലേക്ക് അവന്റെ കരുത്ത് പകർന്നു നൽകിയ സമ്പൂർണ്ണതയുടെ അത്ഭുതത്തിൽ അവളുടെ മാനസികനില ബുദ്ധിയിൽ നിന്ന് കാമകേളിയുടെ ചിന്തയിൽ മാത്രം കുരുങ്ങിക്കിടന്നു. ഇതില്ലാതെ തനിക്ക് പീരിയഡ്‌സ്ന്റെ നാളുകൾ പോലും തള്ളി നീക്കാൻ സാധിക്കില്ല. എനിക്ക് കളിക്കണം, എന്നും..എന്നും.. ഓരോ മണിക്കൂറിലും പൂറ് തുളച്ചു പൊളിക്കണം..ഓഹ് ന്റെ വാഹിദ്..!

പരിപൂർണ്ണമായ ആഹ്ലാദത്തിന്റെ മൂർച്ഛയിൽ വാഹിദിനെ കെട്ടിപ്പുണർന്ന് ആതിര തന്നിലേക്ക് അടക്കം പുണർന്ന് ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.

“ഉറങ്ങിക്കോ വാവേ.. ഞാൻ ഉറക്കിത്തരാം ട്ടോ..ന്റെ മുത്ത്.. ഊമ്മാഹ്ഹ്ഹ്..”!

അവൾ ഒരു കുഞ്ഞിനോടുള്ള വാത്സല്യം കണക്കെ തന്റെ എല്ലാ സൗന്ദര്യവും സുഖവും സ്ത്രീത്വവും കവർന്നെടുത്ത്, തന്നിലെ പൂർണ്ണത തനിക്ക് വെളിവാക്കിയ ആദ്യ പുരുഷനെ ആത്മാവിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊഞ്ചിച്ചു.!

(അദ്ധ്യായം 22)

ആതിരയുടെ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ കണ്ണുകൾ വാഹിദ് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചുകൊണ്ട് മീനാക്ഷിയുടെ തോളുരുമ്മി വാഹിദ് പാറയുടെ സമീപത്തേക്ക് നടന്നു. കാഞ്ഞിരപ്പറമ്പിന്റെ വിശാലതയിൽ സായാഹ്നത്തിന്റെ സ്വർണ്ണ വെയിൽ പാളി വീഴുന്നുണ്ട്. കാറ്റിൽ തണുപ്പും കാട്ടു പൂക്കളുടെ സൗരഭ്യവുമുണ്ട്.

വാഹിദ് വീണ്ടും തന്നെ തേടിവന്നതിൽ അവൾക്ക് അതിയായ സന്തോഷമുണ്ട്. അവസാനമായി ഭാര്യയെ അടുത്ത് കിടത്തി തന്നെ കളിച്ചു കുഴച്ചു പോയതാണ്. ഇനി വരില്ലെന്ന് കരുതിയതാണ്.