കാഞ്ഞിരക്കുറ്റി 9 [ലസ്റ്റർ] 335

മീനാക്ഷി പറഞ്ഞു നിർത്തി വാഹിദിനെ നോക്കി. അവൻ ഏതോ ആലോചനയിൽ മുഴുകിക്കൊണ്ട് മീനാക്ഷി പറഞ്ഞത് മുഴുവൻ കേട്ടു കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഒരുപാട് ചിന്തകളോ ചോദ്യങ്ങളോ അവന്റെ തലച്ചോറിലൂടെ ഓടപ്പാഞ്ഞു കളിക്കുന്നുണ്ടെന്നു അവൾക്ക് തോന്നി.

“എന്താ ആലോചിക്കുന്നെ. കുട്ടികൾ രണ്ടാളും ഉറങ്ങി..”! മീനാക്ഷി അവന്റെ മൗനം കണ്ടിട്ട് അവനിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി അനങ്ങി ചേർന്നു കിടന്ന് നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. നെഞ്ചിലൂടെ കൈയോടിച്ചു കൊണ്ട് ചെവിയുടെ താഴെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ചു. മുലകൾ അവന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ അമർന്നു ഞെങ്ങുകയും മുലക്കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളിവരികയും ചെയ്തു. ചെവിയുടെ കീഴെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്ത് അവൾ മന്ത്രിച്ചു.

“എല്ലാം പറഞ്ഞു തന്നില്ലേ. എനിക്ക് സമ്മാനം ഒന്നൂല്ലേ കുട്ടാഹ്..?” സീൽക്കാര ശബ്ദത്തിൽ അവൾ മന്ത്രിച്ചു.

വാഹിദ് മീനാക്ഷിയെ ഒരു കൈകൊണ്ട് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിട്ട് തന്നിലേക്ക് ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തലചരിച്ചു നോക്കികൊണ്ട് അവൻ അൽപനേരം കിടന്നിട്ട് ചോദിച്ചു.

“ആ നാടുവിട്ടുപോയവരുടെ കാര്യങ്ങൾ പിന്നീട് എങ്ങിനെ നിങ്ങളറിഞ്ഞു.? അവർ തിരികെ വന്നോ?” വാഹിദ് മീനാക്ഷിയുടെ അഭിമുഖമായി തിരിഞ്ഞു കിടന്നിട്ട് മുതുകിൽ തടവിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവൾ സന്തോഷത്തോടെ അവനെ വട്ടം ചുട്ടിപ്പിടിച്ചിട്ട് കുറച്ചുകൂടി അവന്റെ രോമക്കാട് മൂടിയ നെഞ്ചിലേക്ക് തുളുമ്പാൻ വെമ്പി നിൽക്കുന്നത് പോലെ വീർത്തു നിൽക്കുന്ന മുലകൾ അമർത്തി.