കവിതാഗീതം [Darkson] 195

“ഹ്മ്മ്…. ഡീൽ…! നീ എന്നാ റെഡിയാവ് ഞാൻ പോയി ഒന്ന് പെട്ടന്ന് കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയിട്ട് വരാം….”

അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തോർത്തുമുണ്ടും എടുത്ത് ഞാൻ ബാത്‌റൂമിലേക്ക്ക് കയറി. പോകുന്ന വഴിക്ക് കവിതയുടെ ചന്തിക്ക് ഒരു അടിയും വെച്ച് കൊടുത്തു.

കിളിരുന്ന തണുപ്പിൽ ഷവറിന് ചവിട്ടിൽ നീരാണ്ടുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച കോവളം ബീച്ചിൽ വെച്ച് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓർമ വന്നു.

നൂറുകണക്കിന് മദാമ്മമാരും, സായിപ്പുമാരും, ചെറുപ്പക്കാരുമൊക്കെ കളിച്ചും, വെള്ളം തെറുപിച്ചും, പട്ടം പറത്തിയും അർമാദിക്കുന്ന ബീച്ചിന്റെ നടുവിലൂടെ കുണ്ടിയും കുലുക്കി ഷഡിയിലും, ബ്രായിലും മാത്രം പാതി നഗ്നയായി നടക്കുന്ന കവിതയുടെ ദേഹത്തു വീഴുന്ന നൂറ് കണക്കിന് ആൾക്കാരുടെ കഴുകൻ കണ്ണുകൾ വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്ന കാഴ്ച ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ നല്ല ഓർമ്മയോടെ എടുത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ട്.

ഹോ! അവന്മാരുടെ നോട്ടം കാണണം ഒരുമാതിരി ദിവസങ്ങൾ പട്ടിണി കിടന്ന ശേഷം ആദ്യമായി ഒരു ഇറച്ചികഷ്ണം കണ്ടപോലെയാണ് ചിലവന്മാർ അവളെ നോക്കി മിഴിച്ചു നിൽക്കുന്നത്.

പക്ഷെ ഇതൊന്നുമല്ല അതിലെ ഹൈലൈറ്റ്, ബീച്ചിലെ വെള്ളത്തിൽ കുറച്ചു നേരം ഇറങ്ങിയ ശേഷം എന്റെ കൂടെ സൺ ബാത്തിങ്ങിനു മരത്തിന്റെ ചാരുകസേരയിൽ അവൾ വന്നു എന്റെ ദേഹത്തോട് ഒട്ടി പൂണർന്ന് കിടക്കുന്നത് കാണുമ്പോളുള്ള ഈ കഴുകൻ മാരുടെ മുഖം കാണണം ഒരുമാതിരി അണ്ടി പോയ അണ്ണാന്മാരെ പോലെ. ഉഫ്! അതിൽ നിന്നും എനിക്ക് കിട്ടുന്ന ഒരു വൈകാരികമായ സുഖമുണ്ട് ആഹാ! സ്വർഗം….!