കവിതാഗീതം 2 [Darkson] 48

അതൊക്കെ വെച്ച് നോക്കുമ്പോൾ അർജുന് ഒരു ഓസ്ക്കാർ കൊടുക്കണം ഇത്രെയും നേരം പിടിച്ചു നിന്നതിന്.

​പണി കഴിഞ്ഞതും അവൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് കവിതയുടെ തൊട്ടപ്പുറത്തേക്ക് ക്ഷീണിതനായി വീണു.

“സോറി ചേച്ചി… എനിക്ക് കൺട്രോൾ ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.”

​കവിത ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് ബെഡിന്റെ അടുത്ത് കിടക്കുന്ന തോർത്ത്‌ ടവൽ എടുത്ത് അവന്റെ കട്ട തൈര് പോലെത്തെ ശുക്ലം തന്റെ ദേഹത്തു നിന്നും ഒന്നൊന്നായി തുടച്ചുമാറ്റി.

“നീ എന്തിനാ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നെ? നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ എന്നെ ഇംപ്രസ് ചെയ്യാൻ നോക്കണ്ടയെന്ന്?. മാത്രമല്ല, ഇത്ര പെട്ടെന്ന് നിനക്ക് വന്നത് എനിക്കൊരു വലിയ കോൺഫിഡൻസ് ബൂസ്റ്റ്‌ ആയിട്ടേ ഞാൻ കാണുന്നുള്ളൂ.”

​”ഹ്മ്മ്… എങ്കിൽ ശരി…താങ്ക്സ്…” അർജുൻ ഒന്ന് തോളു കുലുക്കി. എന്നിട്ട് ക്ഷീണിതനായ അവൻ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ കവിത അവനെ തടഞ്ഞു.

​”അല്ല? എന്റെ പൊന്ന് മോൻ എവിടെ പോണു?,” അവൾ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു. “നീ നിനക്ക് വേണ്ടി മാത്രം പണ്ണാനാണ് ഞാൻ ഇതിന് സമ്മതിച്ചത് എന്ന് കരുതിയോ?

​”ഏഹ്? പിന്നെ…? മനസിലിയായില്ല?,” അർജുൻ പരുങ്ങി. “അപ്പോ… ഞാനിനി എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്? വിരലിട്ട് അടിച്ചുതരണോ, അതോ നക്കിയാല്ലോ?.”

കവിത അവിടെ കിടന്നു ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് എന്തോ ആലോചിച്ചു.

​”ഹ്മ്മ്.. വേണ്ട, എന്റെ മനസ്സിൽ വേറെയൊരു പ്ലാൻ ഉണ്ട്. നീ കുറച്ചുകൂടി എന്റെ അരികിലേക്ക് വന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു കിടക്ക്.”