കുരിശുങ്കൽ വില്ലാസിലെ വിശുദ്ധൻ 4 [Pavi] 16

“ആരോട് ചോദിച്ചിട്ടാടീ നീ ഇവളെ അടിച്ചത്? നിനക്ക് അത്രയ്ക്ക് അഹങ്കാരമായോ?” അവൻ ചോദിച്ചു തീരുന്നതിന് മുൻപേ തന്റെ ബലിഷ്ഠമായ കൈകൊണ്ട് സുഹ്റയുടെ കവിളിൽ ആഞ്ഞു ഒരെണ്ണം കൊടുത്തു. ടാസ്‌…

അടിയുടെ ആഘാതത്തിൽ സുഹ്റ സോഫയിലേക്ക് തെറിച്ചു വീഴാൻ പോയി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് വെള്ളം ചാടി. നാണവും വേദനയും ഒപ്പം ഫൈസലിന്റെ കരുത്തും അനുഭവിച്ചപ്പോൾ അവളിലെ വികാരം അണപൊട്ടി. അവൾ ഉടനെ തന്നെ അവന്റെ കാൽക്കൽ വീണ് വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു:

“ക്ഷമിക്കണം ഫൈസൽ… ഞാൻ അറിയാതെ ചെയ്തു പോയതാ. നീ പറയുന്നത് മാത്രം ഞാൻ കേൾക്കും… എന്നെ അടിക്കരുത്, നിന്റെ ഈ ദാസിയാകാനാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം.” അവൾ അമിതമായ വിധേയത്വത്തോടെ അവന്റെ കാലിൽ മുത്തി.

ഫൈസൽ റുക്സാനയുടെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു. അവൾ പേടിച്ചു വിറച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളുടെ താടിക്ക് പിടിച്ചുയർത്തി.

“നോക്കടി റുക്സൂ… ഇത് നിന്റെ അമ്മയാണ്. നിന്റെ ഉമ്മ ഇപ്പോൾ എന്റെ കാൽക്കീഴിൽ എങ്ങനെയാണു കിടക്കുന്നതെന്ന് കണ്ടോ? അതുകൊണ്ട് നിന്നിൽ നിന്നും എനിക്ക് അഹങ്കാരമൊന്നും വേണ്ട. ഈ വീട്ടിൽ ഇനി രണ്ടുപേരുടെയും അധികാരം എനിക്കാണ്… ഞാൻ പറയുന്നതാണ് ഇവിടുത്തെ നിയമം. കേട്ടോടി?”

റുക്സാന വിറയലോടെ സുഹ്റയെയും ഫൈസലിനെയും മാറി മാറി നോക്കി. അമ്മ തന്നെ അവന്റെ മുന്നിൽ അടിയറവ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. “ഉം… കേട്ടു ഫൈസൽ…” അവൾ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“ശബ്ദം പോരല്ലോടി!” അവൻ ഗർജിച്ചു.

“കേട്ടു ഫൈസൽ… ഞങ്ങൾ നിന്റെ അടിമകളാണ്,” സുഹ്റ അവന് വേണ്ടി മറുപടി നൽകി.