പക്ഷേ പുസ്തകം തുറന്ന ഞാൻ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ കോമയിലായി!
ഉഫ്… എന്തൊരു ഇംഗ്ലീഷ് ആണിത്! ഇതിലെ ഓരോ വരിയും വായിച്ചാൽ ശശി തരൂർ പോലും ചിലപ്പോ ഡിക്ഷണറി തപ്പും.
ഈ ബുക്കിനേക്കാൾ വലിയ കട്ടിയുണ്ടല്ലോ ഭഗവാനേ ഇതിലെ ഓരോ അക്ഷരങ്ങൾക്കും!
ബിടെക്കുകാരനായ എനിക്കാണെങ്കിൽ പണ്ടേ ഇംഗ്ലീഷിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇത്തിരി വിവരദോഷമുള്ളതാ… ഇതിപ്പോ വായിച്ച് അർത്ഥം കണ്ടുപിടിച്ചു വരുമ്പോഴേക്കും ചിലപ്പോ എന്റെ പൊണ്ടാട്ടി എന്റെ അവസാനത്തെ തുള്ളി ചോരയും കുടിച്ചു തീർത്തിട്ടുണ്ടാകും!
ഒരു അഞ്ച് സെക്കൻഡ് ഞാൻ ആ ബുക്കിലേക്ക് തന്നെ ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ വളരെ ഡീസന്റായി ആ ബുക്ക് മടക്കി സുമന നാരായണന് തന്നെ തിരിച്ചു കൊടുത്തു.
“അല്ലെങ്കിൽ… ഇത് നീ തന്നെ വെച്ചോടാ!”
ഞാൻ ഒരുവിധം ചമ്മൽ മറച്ചുവെച്ച് പറഞ്ഞു.
ഇതുകണ്ട് എന്റെ തൊട്ടടുത്ത് ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കിരൺ എന്നെ നോക്കി കളിയാക്കി വലിയൊരു ചിരി ചിരിച്ചു. എനിക്ക് അർത്ഥം മനസിലാവാത്തതുക്കൊണ്ട് തിരിച്ചു കൊടുത്തതാണെന്ന് ആ തെണ്ടിക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലായി!
എന്റെ മുഖത്തെ ആ ഭാവവ്യത്യാസം കണ്ടപ്പോൾ സുമനനും സംഭവം പിടികിട്ടി. ഈ അറിവ് കൂടിപ്പോയ മൈരന്മാർ മറ്റുള്ളവരെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന പോലൊരു പ്രത്യേകതരം പുച്ഛം കലർന്ന ചിരിയുണ്ടല്ലോ… അതുപോലെ അവൻ എന്നെ നോക്കിയും ഒന്ന് ചിരിച്ചു….
“അത് സാരമില്ല അഭി…”
അവൻ പുസ്തകം പതുക്കെ ടേബിളിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
