ഫോൺ വെച്ചതിനു ശേഷം രാഘവൻ ടീനയെ നോക്കി. “കാര്യം നടന്നിട്ടുണ്ട് മാഡം. അവൻ നാളെ രാവിലെ പത്തിന് എത്തും. ഇനി നമുക്ക് തൽക്കാലം ഒരു ഹോട്ടലിൽ റൂം എടുക്കാം. നാളെ അവനെ അവിടെ വെച്ച് കാണാം.”
ടീന വണ്ടി ഒരു അത്യാവശ്യം വലിയ ഹോട്ടലിന് മുന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. അവൾ പഴ്സിൽ നിന്നും കാർഡും പണവും എടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “നീ ചെന്ന് രണ്ട് റൂം ബുക്ക് ചെയ്യ് രാഘവാ. എനിക്ക് കുറച്ചു നേരം റെസ്റ്റ് എടുക്കണം.”
എന്നാൽ ടീനയെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് രാഘവൻ കനത്ത ശബ്ദത്തിൽ, അധികാരത്തോടെ പറഞ്ഞു: “രണ്ട് റൂമിന്റെ ആവശ്യമില്ല മാഡം, ഒരു റൂം മതി. നമ്മൾ ഇനി ഒരുമിച്ച് ഒരൊറ്റ മുറിയിൽ ആയിരിക്കും.”
പണ്ട് തന്റെ മുന്നിൽ കൈകെട്ടി നിന്നിരുന്ന ഡ്രൈവറുടെ ആ കല്പന കേട്ട് ടീനയുടെ അഹങ്കാരം ഒന്ന് തലപൊക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും, പവിയുടെ തടവറയും രാഘവൻ നൽകിയ ആ വന്യമായ സുഖവും ഓർമ്മ വന്നപ്പോൾ അവൾ നിശബ്ദയായി. ഒരു വെടിയെപ്പോലെ, തലതാഴ്ത്തി അവൾ രാഘവന്റെ പുറകിലായി ആ ഹോട്ടൽ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു കയറി.
മുറിയിലെത്തിയ ഉടൻ ടീന പഴ്സിൽ നിന്നും കുറച്ചു പണം രാഘവന്റെ കയ്യിലേക്ക് വെച്ചുകൊടുത്തു. “നമ്മുടെ രണ്ടുപേരുടെയും വസ്ത്രങ്ങൾ മഴ നനഞ്ഞും വിയർത്തും അഴുക്കായിട്ടുണ്ട്. നീ പോയി എനിക്ക് നല്ലൊരു കുർത്തിയും ചുരിദാറും വാങ്ങി വാ. നിനക്കും വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്തോളൂ.” കൂടാതെ നാളെ അവന് സ്വീകരിക്കാനും കുറച്ച് സാധനങ്ങൾ വേണം, ചൂരൽ പ്രധാനമാണ്
രാഘവൻ പണവുമായി പുറത്തേക്ക് പോയി. എന്നാൽ ടീന പറഞ്ഞതുപോലെ അനുസരിക്കാൻ അവൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അവൻ തുണിക്കടയിൽ ചെന്ന് തനിക്ക് ധരിക്കാൻ ഒരു സിമ്പിൾ ഷോർട്സും ടീനയ്ക്കായി അവൾ പറഞ്ഞ സൈസിനേക്കാൾ വളരെ ചെറിയ, അതീവ ടൈറ്റായ ഒരു നൈറ്റിയും കുർത്തിയുമാണ് തിരഞ്ഞെടുത്തത്. അവളുടെ കനത്ത മാറിടങ്ങൾ വരിഞ്ഞുമുറുക്കാൻ പാകത്തിലുള്ളതായിരുന്നു അത്. ബോധപൂർവ്വം തന്നെ അവൻ അവൾക്കായി ബ്രാ വാങ്ങിയില്ല. പകരം, നല്ല ഭംഗിയുള്ള പൂക്കളുള്ള രണ്ട് നേർത്ത പാന്റികൾ മാത്രം വാങ്ങി അവൻ ഹോട്ടലിലേക്ക് തിരികെ നടന്നു.
