“ഹലോ… നിമ്മി…” എന്റെ ശബ്ദം ഇടറി.
“പവി? നീ എവിടെയാ? നിന്നെ എത്ര കാലമായി ഞാൻ അന്വേഷിക്കുന്നു!” നിമ്മിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഉത്കണ്ഠ നിറഞ്ഞു.
“നിമ്മി… ഞാൻ പറയുന്നത് മാത്രം കേൾക്ക്. എനിക്ക് കുറച്ച് പണം വേണം. പിന്നെ നീ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് വരണം…” ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ ചുരുക്കി വിവരിച്ചു.
ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ എന്റെ ശരീരം മുറിവുകളിൽ നിന്ന് മുക്തമാകും. പക്ഷേ, ഡോക്ടർ തരുന്ന ആ മരുന്നുകൾ എന്റെ മനസ്സിനെ ആ സ്ത്രീകൾക്കെതിരെ സജ്ജമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ട്രീസയും ടീനയും മറ്റ് മിസ്ട്രസ്മാരും വിചാരിച്ചിരുന്നത് പവിത്രൻ എന്നും അവരുടെ കാല്ക്കീഴിലെ നായയായിരിക്കുമെന്നാണ്. പക്ഷേ, ആ റിസോർട്ടിലെ പരിശീലനം അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല… അത് മറ്റൊരു രീതിയിൽ തുടങ്ങാൻ പോവുകയായിരുന്നു. ഇത്തവണ വേട്ടക്കാരൻ ഞാനായിരിക്കും.
ഡോക്ടർ ആര്യന്റെ ചികിത്സയും നിമ്മിയുടെ കരുതലും പവിത്രനെ ഒരാഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ പുതിയൊരു മനുഷ്യനാക്കി മാറ്റി. ഹോസ്പിറ്റലിലെ ഏഴ് ദിവസങ്ങൾക്കിടയിൽ പുറംലോകമറിയാതെ നിമ്മി പണം അടയ്ക്കുകയും പവിത്രന് വേണ്ട എല്ലാ സഹായങ്ങളും എത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. ശാരീരികമായ മുറിവുകൾ ഉണങ്ങിയതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ, ഡോക്ടർ ആര്യൻ നൽകിയ മരുന്നുകൾ അവന്റെ മനസ്സിനെ ആ പഴയ അടിമത്തത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിച്ചു.
എട്ടാം ദിവസം രാവിലെ, ടീനയുടെ ആളുകൾ എത്തുന്നതിന് മുൻപേ പവിത്രൻ ഡിസ്ചാർജ് ആയി നിമ്മിയോടൊപ്പം അവിടെനിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടു. ട്രീസയോടോ ടീനയോടോ ഉള്ള ഭയമല്ല, പകരം പ്രതികാരത്തിന്റെ അഗ്നിയായിരുന്നു അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ.
