മകളുടെ മദനപ്പൊയ്ക [kkwriter-2024] [Extended and Revised] 63

അവൾ എന്റെ മുഖം മുഴുവൻ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് നിറച്ചു.

“എന്റച്ഛനെ ഞാൻ എത്രയാ കാത്തിരുത്തിയത്. സോറി. ഡിവോഴ്സ് കിട്ടിയിട്ട് ചോദിക്കാമെന്ന് കരുതി. “

“അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ആരെയും പേടിക്കാതെ, നമ്മുടെ രണ്ട് കുട്ടികളെ കിട്ടിയില്ലേ?” ഞാൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.

“ഒറ്റക്കുട്ടിയായി ജീവിച്ച എന്റെ ആഗ്രഹമായിരുന്നച്ഛാ രണ്ടു കുട്ടികൾ എങ്കിലും വേണം എന്ന്. ഞാൻ പണ്ടേ തീരുമാനിച്ചതാണ്‌. സാധിച്ചാൽ ഒരാണും ഒരു പെണ്ണും.”

“നീയുണ്ടായപ്പോൾ അനുഭവിച്ച വിഷമങ്ങൾ കാരണം രാധിക എന്നെക്കൊണ്ട് വാക്കു പറയിച്ചതാണ്‌ മറ്റൊരു കുട്ടി വേണ്ടെന്ന്. ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു അത് നന്നായെന്ന്. അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക് ഇതെല്ലാം സാധിക്കുമായിരുന്നോ?”

നമ്മുടെ പൂജാമുറിയിൽ വെച്ചൊന്നും അല്ല. ക്ഷേത്രത്തിൽ വെച്ചു തന്നെ ആവാം.“

“ക്ഷേത്രത്തിലോ?” അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. “അതെങ്ങനെ? നമ്മൾ അച്ഛനും മകളുമല്ലേ?”

“അതിനുള്ള ക്ഷേത്രമുണ്ട്. ഒരാഴ്ചക്കകം നമുക്കവിടെ പോകാം.“

“അത് അച്ഛനെഗനെ അറിഞ്ഞു?”

“ഞാൻ ഈ ചോദ്യം കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നല്ലോ. അതുകൊണ്ട് ഇതെല്ലാം തേടി കണ്ടെത്തി.

“പിന്നെ, ഈ ലോകത്ത് ആദ്യമായി അച്ഛനും മകളും തമ്മിൽ പണ്ണുന്നത്‌ നമ്മളല്ല. നമ്മളേപ്പോലെ ഒരുപാടുപേരുണ്ട്. അമ്മയും മകനും, സഹോദരനും സഹോദരിയും ഒക്കെ.“

അവൾ കണ്ണുകൾ മിഴിച്ച് എന്റെ കമ്പിയായ കുണ്ണയിൽ നിവർന്നിരുന്ന് എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“ശരിക്കും?“

“ശരിക്കും, അതേ. നിനക്ക് എന്റെ സുഹൃത്ത് മേക്കേലെ രാജുവിനെ ഓരമ്മയില്ലേ? എന്റെ കൂടെ പഠിച്ച രാജു? അവന്റെ ഭാര്യ മരിച്ചപ്പോൾ അവരുടെ ഏകമകൾ അഖിലക്ക് പതിനാറ്‌ വയസ്സായിരുന്നു. അവർ ആകെ തകർന്നുപോയി. അതിനുശേഷം ഒരു വർഷത്തിനകം എല്ലാം വിറ്റ്, അവനും മോളും യു.കെ.യ്ക്ക് പോയി.