പടികൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ ചിന്തകളിൽ ആവർത്തിച്ചു വന്നത് ഒന്ന് മാത്രമായിരുന്നു—അമ്മ അറിഞ്ഞാൽ തന്റെ ജീവിതം അവിടെ അവസാനിക്കും. അവൾ മുഖത്ത് ഒരു കപട ശാന്തത വരുത്തി താഴേക്ക് ചെന്നു.അച്ഛൻ ആരോടോ സീരിയസ് ആയി ഫോൺയിൽ സംസാരിക്കുയാണ്.അച്ഛൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് ഗൗരവത്തോടെ അമ്മയെ നോക്കി. “എടീ, ഭാസ്കരനാണ് വിളിച്ചത്. സാവിത്രി വീണെന്ന്, കാലിന് ചെറിയൊരു പൊട്ടുമുണ്ട്. നമുക്ക് അങ്ങോട്ടൊന്ന് പോകണം. അർജുൻ അവിടെയില്ല.”
അമ്മ ആകെ പരിഭ്രമിച്ചു. “അയ്യോ! മാളൂ, നീ വേഗം റെഡിയാക്. നമുക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകണം.”
മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ഇടിത്തീ വെട്ടിയത് പോലെ തോന്നി. മുകളിൽ അവൻ ഇരിക്കുകയാണ്! അവൾ പതർച്ച മറച്ചുവെച്ച് മുകളിലേക്ക് ഓടി. മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചതും അവൻ കട്ടിലിൽ നിസ്സംഗനായി മലർന്നു കിടക്കുകയാണ്.
”എനിക്ക് അർജന്റായിട്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകണം. നീ ഇവിടുന്ന് എങ്ങനെയെങ്കിലും ഇറങ്ങണം,” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി. “എന്താ മാളൂ, ഞാൻ ഇന്നും കൂടി ഇവിടെ കിടക്കണം എന്നാണോ നീ പറയുന്നത്?”അവൾ മറുപടി പറയാതെ അലമാര തുറന്നു. ഒരു ബ്ലാക്ക് ബ്രായു൦, വൈറ്റ് ടോപ്പു൦, റെഡ് ലെഗ്ഗിങ്സു൦ എടുത്തു. ബാത്റൂമിലേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ അവളെ അവൻ തടഞ്ഞു.
”നിക്ക്… എങ്ങോട്ടാ? ഡ്രസ്സ് എന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നെ മാറ്റിയാൽ മതി,” അവൻ പരുക്കൻ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
മാളവികയുടെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി. പക്ഷേ സമയം കുറവാണ്. അവൾ നൈറ്റി തലവഴി ഊരി മാറ്റി. അവളുടെ വെളുത്ത നഗ്നശരീരം അവന്റെ മുന്നിൽ വിറച്ചു നിന്നു. അവൾ ബ്ലാക്ക് ബ്രാ എടുത്ത് തന്റെ മാറിടങ്ങളിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചു പുറകിലെ ഹുക്ക് ഇടാൻ ശ്രമിച്ചു. വെപ്രാളം കാരണം അവൾക്ക് അത് സാധിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു.
