”നിനക്ക് ഓർക്കാൻ ഞാനെന്താ ചെയ്യുക? വേഗം പോകാൻ നോക്ക്!” അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അവൻ അവളുടെ കൈ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. “എനിക്ക് ഒരൊറ്റ കാര്യം കൂടി വേണം. ചേച്ചി ഇപ്പോൾ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഈ ബ്രായു൦ ഷഡിയു൦ എനിക്ക് വേണം.”
മാളവിക തരിച്ചുപോയി. “നിനക്കെന്താ ഭ്രാന്താണോ? അവിടെ അലക്കി ഇട്ടിരിക്കുന്നത് എടുത്തോണ്ട് പൊക്കോ!”
”അതിൽ നിന്റെ മണം ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ… എനിക്ക് നീ ഇപ്പോൾ ഇട്ടേക്കുന്നത് തന്നെ വേണം. അയച്ചു തന്നാലേ ഞാൻ പോകൂ.” അവൻ വാശിപിടിച്ചു.അവൾ ചുറ്റും നോക്കി. സമയം പോവുകയാണ്. അവൾ അവനെ ശാന്തനാക്കാൻ പെട്ടെന്ന് അവന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ആഞ്ഞു ചുംബിച്ചു. “ഇത് മതിയോ? നീ ഇവിടുന്ന് പോ…”
പക്ഷേ അവൻ വിട്ടില്ല. “ഉമ്മ വേണമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. എനിക്ക് ഇത് ഇപ്പോൾ തന്നെ വേണം.”
”എടാ, നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? അച്ഛനും അമ്മയും ഇങ്ങോട്ട് വന്നാൽ എന്റെ ജീവിതം തീരും. നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ അവിടെ അലക്കി ഇട്ടിരിക്കുന്നത് എടുത്തോണ്ട് പൊക്കോ,” അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.
പക്ഷേ അവൻ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. “എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ചേച്ചി ഇട്ടിരിക്കുന്നത് തന്നെ വേണം. സമയം പോകുന്നത് ചേച്ചിക്ക് തന്നെയാ കുഴപ്പം,” അവൻ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ അവളുടെ വൈറ്റ് ടോപ്പിന്റെ അറ്റത്ത് പിടിച്ചു വലിച്ചു.
വേറെ വഴിയില്ലാതെ, മാളവിക തന്റെ വൈറ്റ് ടോപ്പ് തലവഴി ഊരി മാറ്റി. അവളുടെ വെളുത്ത മാറിടങ്ങൾ ബ്ലാക്ക് ബ്രായ്ക്കുള്ളിൽ തടഞ്ഞു നിന്നു. അവൻ ആ ടോപ്പ് വാങ്ങി തന്റെ കയ്യിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ തോളിൽ നിന്നും ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പുകൾ താഴേക്ക് ഇറക്കി. കൈകൾ പുറകിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി ആവേശത്തോടെയും പരിഭ്രമത്തോടെയും അവൾ ആ ബ്രായുടെ ഹുക്ക് അഴിച്ചു.
