മാളവിക ഒന്ന് ഗൗരവം നടിച്ചു. “നീ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നത്? ഞാൻ നിന്റെ ചേച്ചിയാണ്, നിന്റെ ചേട്ടന്റെ ഭാര്യയാണ്. നീ അത് മറക്കണ്ട. ഞാൻ നിന്റെ കാമുകിയൊന്നുമല്ല കേട്ടോ.”
അർജുൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുഖം ഉരസി. “ചേച്ചി എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് കൂടിയല്ലേ? നമ്മൾ തമ്മിൽ എന്തിനാ ചേച്ചി ഈ ഫോർമാലിറ്റീസ് ഒക്കെ? ഇതിൽ ചേട്ടൻ അറിയാൻ പോകുന്നില്ലല്ലോ,” അവൻ അവളുടെ തുടകളിൽ മെല്ലെ തലോടി.
”നിന്റെ ഈ സോപ്പിങ് ഒന്നും ഇവിടെ നടക്കില്ല,” മാളവിക ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.ചേച്ചി… പ്ലീസ്… ആ കണ്ടത് ശരിക്കും ഒന്ന് കാണാൻ എനിക്ക് കൊതിയാകുന്നു. ഒന്നുകൂടി…” അവൻ അവളുടെ കൈകളിൽ തൂങ്ങി ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ കെഞ്ചി.
മാളവിക തിരിഞ്ഞുനിന്ന് അവന്റെ മൂക്കിൽ പതിയെ ഒന്നുകിള്ളി. “എടാ കുരങ്ങാ, ഞാൻ നിന്നോട് നേരത്തെ പറഞ്ഞതല്ലേ? ഞാൻ നിന്റെ വെറുമൊരു കാമുകിയല്ല, നിന്റെ ചേട്ടന്റെ ഭാര്യയാണ്. നിന്റെ സ്വന്തം ചേട്ടത്തിയമ്മ! ആ ബോധം നിനക്ക് എപ്പോഴും വേണം കേട്ടോടാ,” അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി.
റൂമിലെത്തിയ മാളവിക കട്ടിലിലിരുന്ന ബാഗിൽ നിന്നും ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഇടാനുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി പുറത്തെടുത്തു. അപ്പോഴും അർജുൻ വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. ഒടുവിൽ അവന്റെ ആ നോട്ടവും കെഞ്ചലും കണ്ട് അവൾക്ക് അലിഞ്ഞു.ഒരു ചെറിയ വികൃതിയോടെ അവൾ അവനെ നോക്കി.
”നിനക്ക് അത്രയ്ക്ക് നിർബന്ധമാണോടാ?” അവൾ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
”വേണം ചേച്ചി… ഒരൊറ്റ തവണ,” അർജുൻ കൊതിയോടെ പറഞ്ഞു.
