തണുത്ത കാറ്റ് വീശിയാൽ ഉപയോഗിക്കാനായി ഒരു ലൈറ്റ് ബീജ് പാഷ്മിന ഷാൾ കൂടി അമ്മ തോളിൽ കരുതിയിരുന്നു.
അമ്മ: “ഇത് ഇടുമ്പോൾ നല്ല ഉയരവും നല്ലൊരു ആത്മവിശ്വാസവുമൊക്കെ തോന്നുന്നുണ്ട് മോനേ. പക്ഷേ… ഒരു ചെറിയ പേടി. ഈ തോളൊക്കെ ഇങ്ങനെ തുറന്നിരിക്കുന്നത് പ്രായമായ എനിക്ക് ചേരുമോ എന്ന്…”
മകൻ: “അതൊന്നും പേടിക്കണ്ട അമ്മേ. കയ്യിൽ ഷാൾ ഉണ്ടല്ലോ, എന്തെങ്കിലും ബുദ്ധിമുട്ട് തോന്നിയാൽ അത് പുതച്ചോളൂ. നമ്മൾ ഇന്ന് ‘കാർപാത്തിയ’ എന്ന പഴയകാല പ്രൗഢിയുള്ള ഒരു റെസ്റ്റോറന്റിൽ ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോകുകയാണ്. അത് കഴിഞ്ഞ് അവിടുത്തെ ജൂത ക്വാർട്ടറിലെ ചുവർചിത്രങ്ങളും തെരുവുകളുമൊക്കെ കണ്ട് സാവധാനം നടക്കാം. എല്ലാം സമാധാനമായി ചെയ്താൽ മതി.”
ബുഡാപെസ്റ്റിന്റെ ചരിത്രപരമായ പ്രൗഢി വിളിച്ചോതുന്ന കാർപാത്തിയ റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് അവർ പ്രവേശിച്ചു. 1877-ൽ സ്ഥാപിതമായ ഈ റെസ്റ്റോറന്റിന്റെ ഉള്ളിലെ ചുവരുകളിൽ സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള അലങ്കാരപ്പണികളും, മരത്തിൽ തീർത്ത കൈവേലകളും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.
മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന ചാൻഡിലിയറുകൾക്ക് താഴെ ക്ലാസിക്കൽ സംഗീതത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ അവർ ഒരു ടേബിളിൽ ഇരുന്നു.
മകൻ: “അമ്മേ, ഇന്ന് ഹംഗേറിയൻ ഗൂലാഷ് (Goulash) ട്രൈ ചെയ്യാം. നമ്മുടെ കേരള കറിയോട് കുറച്ച് സാമ്യമുണ്ട്. പക്ഷേ ഇത് കുറച്ച് റിച്ച് ആണ്. നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഇവിടുത്തെ ആളുകൾ കഴിക്കുന്ന പ്രധാന വിഭവമാണിത്.”
റെസ്റ്റോറന്റിലെ ഊണിന് ശേഷം കൈകഴുകി വന്ന അമ്മയുടെ തോളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പാഷ്മിന ഷാൾ കഴുത്തിന് ചുറ്റുമായി അയഞ്ഞു തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു. ആ സമയത്ത് ജംപ്സ്യൂട്ടിന്റെ ഹാൾട്ടർ നെക്ക്ലൈനിലൂടെ അമ്മയുടെ തോളുകളും ചർമ്മത്തിന്റെ തിളക്കവും വളരെ മനോഹരമായി പുറത്തുകാണാമായിരുന്നു. ആ കാഴ്ച കണ്ടപ്പോൾ മകൻ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
