അമ്മ: “ഇവിടുത്തെ ഭിത്തികളിലെ പെയിന്റിങ്ങുകൾ എത്ര ഭംഗിയാണ് മോനേ… നമ്മുടെ കേരളത്തിലെ മ്യൂറലുകളോട് സാമ്യമുണ്ട്. ഇത്രയും വലിയ ചുവരുകളിൽ ഇത് എങ്ങനെ വരയ്ക്കുന്നു!”
മകൻ: “അതെ അമ്മേ. ഈ ക്വാർട്ടറിന്റെ ചരിത്രം വളരെ ഡീപ്പ് ആണ്. നടക്കാൻ ക്ഷീണമുണ്ടോ? വേണമെങ്കിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു കഫേയിൽ കയറി ഇരിക്കാം.”
അമ്മ: “ഇല്ല മോനേ. ഈ ജംപ്സ്യൂട്ടിന്റെ വൈഡ് ലെഗ്സ് കൊണ്ട് നടക്കാൻ വളരെ എളുപ്പമാണ്. കാറ്റ് വീശുമ്പോഴുള്ള ആ തണുപ്പും സുഖകരമാണ്. നീ പറഞ്ഞത് ശരിയായിരുന്നു, ഇത് നല്ല സൗകര്യമുള്ള വസ്ത്രമാണ്.”
തെരുവിലെ പ്രശസ്തമായ ഒരു കളർഫുൾ മ്യൂറലിന് മുന്നിൽ, ഒരു കൈ ഭിത്തിയിൽ മൃദുവായി വച്ച്, മറുവശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി നടക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന രീതിയിലുള്ള ഒരു ‘മോഡേൺ സ്ട്രീറ്റ്’ പോസിൽ മകൻ ചിത്രം പകർത്തി.വൈകുന്നേരം ഹോട്ടലിലേക്ക് മടങ്ങിയപ്പോൾ അമ്മ ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു പക്ഷേ സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു.
രാത്രി ഒമ്പത് മണിയോടെ മകൻ അച്ചനെ വോയ്സ് കോളിൽ വിളിച്ചു.
മകൻ: “ഹലോ അച്ചാ… എങ്ങനെയുണ്ട് വിശേഷങ്ങൾ? അമ്മയെയും കൂട്ടി ബുഡാപെസ്റ്റിൽ എത്തിയിട്ട് ഇപ്പോൾ രണ്ടു ദിവസമായി.”
അച്ചൻ: “എല്ലാം സുഖമല്ലേ മോനേ? അമ്മയ്ക്ക് വലിയ ക്ഷീണമൊന്നുമില്ലല്ലോ? കാലാവസ്ഥ എങ്ങനെയുണ്ട് അവിടെ? നിനക്ക് എങ്ങനെയുണ്ട് ഗീതേ?”
അമ്മ: (ഫോൺ വാങ്ങിക്കൊണ്ട്) “ഹലോ ഏട്ടാ… സുഖമാണോ? ജോലി തിരക്കുകളൊക്കെ കഴിഞ്ഞോ? എനിക്ക് ഇവിടെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.”
അച്ചൻ: “എനിക്ക് സുഖം തന്നെ ടീ. നീ അവിടെ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ അല്ലേ?”
bakki part evide
next part petten thaa… katta waiting
ഭയങ്കരം
എന്തോന്നഡേ ഇതൊക്കെ??
Santhosh Kulangara aano ithu ezhuthyathu?