“എവിടെ…………….. ഫിസിക്സ് ലാബോ …?”
“ഹാ…”
ആ വാക്ക് കേട്ട നിമിഷം, ആ ക്ലാസ് മുറി മുഴുവൻ മനുവിന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു.
മൂന്നാം നിലയിലെ ഒറ്റപ്പെട്ട ക്ലാസ് മുറി.
സ്റ്റെയറിൽ നിന്ന് കുറച്ച് മാറി നിൽക്കുന്ന സ്ഥലം.
ആരെങ്കിലും മുകളിലേക്ക് കയറിവരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ലാബിൽ ഇരുന്ന് തന്നെ കാണാൻ കഴിയുന്ന ക്ലാസ് മുറി.
ഇനി സ്റ്റെയർ കേസിന്റെ അടുത്തുള്ള ഗേറ്റ് അടച്ചാൽ, ആ ഭാഗത്തേക്ക് ആർക്കും കയറാൻ പറ്റില്ല.
ഇനി വന്നാൽ തന്നെ അകത്തേക്ക് കാണാൻ പറ്റാത്ത ജനലുകൾ.
അകത്ത് നിന്ന് പൂട്ടാൻ പറ്റുന്ന വാതിൽ.
ശാസ്ത്ര ഉപകരണങ്ങളുടെ മണം നിറഞ്ഞ, വർഷങ്ങളായി ക്ലാസ്സുകളും പരീക്ഷണങ്ങളും മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ള ആ ശാന്തമായ ഇടം.
ഇപ്പോൾ…
അത് മറ്റൊരു അർത്ഥം ഏറ്റെടുക്കുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.
മനുവിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു വെളിച്ചം പടർന്നു.
“നീ ഇത്രയും ദിവസം ഇതെന്താ പറയാതിരുന്നത്?”
അവൻ അവളെ കുറച്ച് കൂടി അടുത്തേക്ക് വലിച്ചു.
മെഹർ ചിരി അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
“അത് ലാബ് ആണ് മനു… സ്കൂളിലാണ്…”
“അതുകൊണ്ട്?”
സ്റ്റാഫ് റൂമിനേക്കാൾ സേഫ് ആണ്……
“അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് പേടി. ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ…?”
“ആരും അറിയില്ല.”
അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
“നമ്മൾ സൂക്ഷിച്ചാൽ മതി.”
മെഹർ അവനെ നോക്കി.
“നീ ഇപ്പോൾ കേൾക്കുമ്പോൾ സന്തോഷിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവിടെ വച്ച് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയാൽ…”
“പറ്റില്ല,” മനു ഉടൻ പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ നോക്കും.”
