മാഷിനെ പ്രണയിച്ച ടീച്ചറും കുട്ടികളും 6 [SAMI] 168

“വേണ്ട.”

 

“അതെന്താ ?”

 

“ഇതുവരെ എയ്ഞ്ചലും ലക്ഷ്മിയും തന്നെ തലയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്നില്ല. ഇനി ദേവശ്രീയും…”

 

“അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് സംസാരിക്കേണ്ടത്.”

 

“എന്തിന്?”

 

“അവൾക്ക് ശരിക്കും എന്താണ് തോന്നുന്നത് എന്ന് അറിയാൻ.”

 

മെഹർ പറഞ്ഞു.

 

“ക്ലാസ്സിലെ ഗോസിപ്പ് കൊണ്ട് ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ മനസ്സ് അളക്കരുത്. അവൾക്ക് വെറും ചെറിയ ക്രഷ് ആണെങ്കിൽ അത് അവിടെ തീരും. കൂടുതൽ ആണെങ്കിൽ… അവൾക്കും ഒരു വ്യക്തത വേണം.”

 

“ഞാൻ തന്നെയാണോ അതിന് വ്യക്തത കൊടുക്കേണ്ടത്?”

 

“അവൾക്ക് ഇഷ്ടം തോന്നിയത് നിന്നോടാണെങ്കിൽ, അതെ.”

 

മനു മെഹറിനെ കുറച്ച് നേരം നോക്കി.

“നിനക്ക് ഇതെല്ലാം എങ്ങനെ ഇങ്ങനെ ശാന്തമായി പറയാൻ പറ്റുന്നു?”

 

മെഹർ ചിരിച്ചു.
ആ ചിരിയിൽ ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു.

 

“അത്ര ശാന്തമായിട്ടൊന്നും അല്ല.”

 

“എനിക്ക് അറിയാം.”

 

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“നിന്നെ ഞാൻ മാത്രം പിടിച്ചുവെക്കണം എന്ന് വിചാരിച്ചാൽ,

ഞാൻ തന്നെ പൊള്ളും.

നീയും പൊള്ളും.

അതിനുപകരം, നിന്റെ ചുറ്റും എന്താണ് നടക്കുന്നത് എന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് കൂടെ നിൽക്കാനാണ് ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.”

 

“നിനക്ക് അതിൽ ഒട്ടും വിഷമം ഇല്ലേ ?”

 

“ചെറുതായിട്ടൊക്കെ ഉണ്ട്.”

അവൾ ഉടൻ പറഞ്ഞു.

 

“അപ്പോൾ പിന്നെ എന്തിനാണ് നീ തന്നെ…”

 

“കാരണം നീ എല്ലാം എന്നോട് പറയുന്നുണ്ട്, പിന്നെ ആരൊക്കെ വന്നാലും എന്നെ വിട്ട് പോകില്ലെന്ന് ഒരു ഉറപ്പ് എനിക്കുണ്ട്.”

മെഹർ അവന്റെ വാക്ക് മുറിച്ചു.