മഴനീർതുള്ളികൾ 5 [Anamika] 119

ഒരു വട്ടം പോലും ആ ദുഷ്ട പറഞ്ഞില്ലടാ അവളുടെ സ്വന്തം പ്രോപ്പർട്ടിയാണെന്ന്…..

ഒന്നും അറിയാണ്ട് അവളുടെ കൂടെയിരുന്നെത്ര കമന്റ്‌ അടിച്ചട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയോ…..

Mangalore പഠിക്കാൻ പോയപ്പോൾ പോലും ഡെയിലി വിളിച്ചോണ്ടിരുന്നവളാ……

എന്നട്ടോ ലാസ്റ്റ് ഒരു വാക്കുപോലും പറയാണ്ട് അങ്ങേരുടെ കൂടെ ഒളിച്ചോടിപ്പോയി…..

അതും പ്രെഗ്നന്റ് ഒക്കെ ആയിട്ട്….“

 

അമ്മുവിന് കിന്റർ ഗാർട്ടൻ മുതൽ ഒന്നിച്ചുണ്ടായിരുന്നോരുത്തി ഒപ്പിച്ച പണി ഓർത്തിട്ട് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല…..

 

പരിതാപനം എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഹരിയുടെ നേരെ നോക്കുമ്പോൾ ആണ് അവിടൊരുത്തൻ പല്ലു ഞെരിച്ചു പൊട്ടിക്കുന്നത് കാണുന്നത്……

 

“കാടക്കുഞ്ഞെ…….”

 

നന്നായൊന്നിളിച്ചു കാട്ടി…..

 

“അതവരുടെ ജീവിതമല്ലേ അതിനുള്ളിൽ എന്താ നടന്നതെന്ന് നമുക്കറിയില്ലലോ….

ആരെയും ഒന്നും പറഞ്ഞു വിധിക്കണ്ട നമ്മൾ…..

അവർക്കും പറയാൻ എന്നെയും നിന്നെയും പോലൊരു കഥ കാണും എന്ന് ചിന്തിച്ചാൽ മതി…..

 

“ഹ്മ്മ്….എന്നാലും അവൾക്കൊന്നു വിളിക്കായിരുന്നു…..

ഒരു വാക്ക് പറയായിരുന്നു…..”

 

“അവര് വല്ലപ്പോളും വരാറുണ്ട് ഇവിടെ ആ വീട്ടില്….

ഇനി വരുമ്പോൾ നീ ചെന്നു കണ്ടോ…..

ഇങ്ങോട് വിളിക്കാനും മിണ്ടാനും നോക്കിനിൽക്കണ്ട…

എന്നിട്ട് നമ്മുടെ കഥ കേട്ടിട്ട് സാറെന്റെ മുത്തീടെ മുത്തിക്ക് വരേ വിളിക്കണതും കേട്ട് നമുക്കിങ്ങ് പോരാ…..”

 

 

 

 

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ്  ഒരു ഞായറാഴ്ച്ച ടൗണിൽ ഇറച്ചി വാങ്ങാൻ കടയ്ക്ക് മുന്നിൽ നില്കുമ്പോളാണ്