മോനോടൊപ്പം [ജോകാപ്പസ്] 64

“ഉമ്മീ, ആ സിനിമയിൽ കണ്ടില്ലേ? സ്നേഹത്തിന് അതിർവരമ്പുകളില്ല. എനിക്കും ഉമ്മിയോടുള്ളത് അങ്ങനെയൊരു സ്നേഹമാണ്,” അവൻ എന്റെ കാതിൽ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, ആ സിനിമയിലെ ഉമ്മയെപ്പോലെ ഞാനും അവന്റെ സ്നേഹത്തിന് കീഴടങ്ങുകയായിരുന്നു.

സിനിമ കഴിഞ്ഞ് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ ബെഡിൽ അവൻ എന്നെ പുറകിലൂടെ ഗാഢമായി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. അവന്റെ നെഞ്ച് എന്റെ പുറത്ത് അമർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. എന്റെ പാവാടയുടെ നൂലുകൾക്ക് മുകളിലൂടെ അവന്റെ കൈകൾ എന്റെ വയറിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. ഉറങ്ങുന്നതിന് മുൻപ് അവൻ പതുക്കെ എന്റെ കവിളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അവൻ എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് എന്റെ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ മൃദുവായ, ദീർഘമായ ഒരു ചുംബനം കൂടി നൽകി.

“ഉമ്മി എന്റേതാണ്. എന്റേത് മാത്രം. മറ്റാർക്കും ഞാൻ ഉമ്മിയെ വിട്ടു കൊടുക്കില്ല,” അവൻ എന്റെ കാതിൽ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

ആ നിമിഷം ഞാൻ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പക്ഷേ ആ ചുംബനത്തിന്റെ ചൂടിൽ ഞാൻ അറിയാതെ കണ്ണ് മുറുക്കി അടച്ചു. എന്റെ ശരീരം ഒന്ന് വളയുകയും ഞാൻ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് കൂടുതൽ അമരുകയും ചെയ്തു. ആ ഒരാഴ്ചത്തെ കാത്തിരിപ്പ് ആ ഒരു ചുംബനത്തിൽ അവസാനിച്ചത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. മകൻ എന്നതിലുപരി എന്റെ ജീവിതം നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു പുരുഷനായി അവൻ എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവനിലെ ആ പുരുഷസഹജമായ കരുത്തിൽ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായിക്കഴിഞ്ഞു. കുറ്റബോധം പടിക്ക് പുറത്തായിരുന്നു, പകരം അവന്റെ സ്പർശനങ്ങൾക്കായി ദാഹിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയായി ഞാൻ മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പിടച്ചിൽ പതുക്കെ ഒരു ശാന്തതയിലേക്ക് വഴിമാറി. അവന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ഞാൻ സുരക്ഷിതയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ആ രാത്രി, ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ പുതിയൊരു അധ്യായത്തിന് തുടക്കമായി. പണ്ട് ഇക്ക തന്നതിനേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് തീവ്രമായ സ്നേഹമാണ് ഈ മോൻ എനിക്ക് നൽകുന്നതെന്ന് ഞാൻ വേദനയോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.