മോനോടൊപ്പം [ജോകാപ്പസ്] 70

ഇരുപതാം ദിവസം പ്രഭാതം ഉണർന്നത് തന്നെ വല്ലാത്തൊരു ആവേശത്തോടെയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ശാരീരിക ദാഹം ഒട്ടും അടങ്ങുന്നില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല, ഓരോ ദിവസവും അത് കൂടി വരികയാണ്. ഇന്ന് ഉണർന്ന ഉടനെ തന്നെ ആവേശത്തോടെയുള്ള ഒരു പണ്ണലിലൂടെയാണ് (Quickie) തുടക്കം കുറിച്ചത്. ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അവൻ എന്നെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.

“ഉമ്മീ, സമയം എത്രയായെന്ന് എനിക്ക് നോക്കണ്ട. ഉമ്മിയുടെ ഈ ചൂട് എനിക്ക് എപ്പോഴും വേണം. ഈ പൂറ്റിൽ എന്റെ കുണ്ണ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് എനിക്ക് സമാധാനം,” അവൻ ആഞ്ഞുകയറിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ആ പെട്ടെന്നുള്ള സ്പർശനം എന്നിൽ ദിവസം മുഴുവൻ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു ഉത്തേജനമാണ് ബാക്കി വെച്ചത്.

പകൽ സമയം അടുക്കളയിലും ഹാളിലും പണിയെടുക്കുമ്പോൾ അവൻ എപ്പോഴും എന്റെ കൂടെത്തന്നെയുണ്ട്. അവൻ പുറകിലൂടെ ചെന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് എന്റെ മുലകളിൽ കൈകൾ അമർത്തി ദീർഘനേരം നിൽക്കും. “ഉമ്മി ഈ വീട്ടിൽ വന്ന ശേഷമാണ് എനിക്ക് ശരിക്കും ഒരു ജീവിതം ഉണ്ടായതെന്ന് തോന്നുന്നത്. ഉമ്മി ഇല്ലാതെ എനിക്ക് ഒന്നിനും കഴിയില്ല,” എന്ന് അവൻ മന്ത്രിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.

വൈകുന്നേരം ഞങ്ങൾ കൈകോർത്തുപിടിച്ചു നടന്നപ്പോൾ അവൻ നമ്മുടെ ലോകത്തെക്കുറിച്ച് വാചാലനായി. “ഉമ്മീ, നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ഇപ്പോൾ ശരിക്കും ഒന്നായിക്കഴിഞ്ഞു. നമ്മുടെ ഈ ലോകത്ത് നമുക്ക് മാത്രം അറിയാവുന്ന രഹസ്യങ്ങൾ മാത്രമാണുള്ളത്. ഉമ്മിയാണ് എന്റെ എല്ലാം,” അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. എനിക്കും ഇപ്പോൾ അവൻ മാത്രമേയുള്ളൂ എന്ന സത്യം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.