അമ്മ ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “അത് നിങ്ങളുടെ മാത്രം എടുക്കലാണോ മനുഷ്യാ?”
ആ ചോദ്യം കേട്ടതും അർജുന്റെ ഉള്ളിലൊന്ന് കാളി. അമ്മ തുടർന്നു: “കണ്ണന്റെ കാര്യമാണോ നീ പറഞ്ഞു വരുന്നത്?” എന്ന് അച്ഛൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ മുറിയിൽ ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദത പടർന്നു. മീരയും അർജുനും ശ്വാസമടക്കി ആ വിടവിലൂടെ നോക്കി. അച്ഛൻ പഴയ ആ മുറിവിലേക്ക് തൊട്ടു: “സത്യം പറ അമ്മിണീ… അന്ന് നീ പേടിച്ചോ?”
അമ്മിണിയമ്മയുടെ ശ്വാസം ഒന്ന് ഇടറി, ഒരു വലിയ നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ ആ പഴയ ദിനത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുപോയി:
“പിന്നല്ലാതെ! സ്വന്തം ഭാര്യയെ വേറൊരുത്തന്റെ കൂടെ, അതും അമ്മാവന്റെ മകൻ കണ്ണനുമായി കിടപ്പറ പങ്കിടുന്നത് നേരിട്ട് കാണുമ്പോൾ ഏത് പുരുഷനാണ് ദേഷ്യം വരാത്തത്? അന്ന് നിങ്ങൾ പറമ്പിലെ പണി കഴിഞ്ഞ് കൈയ്യിൽ ആ മൂർച്ചയുള്ള വെട്ടുകത്തിയുമായി മുറിയിലേക്ക് കയറി വന്നപ്പോൾ എന്റെ ബോധം പോയില്ലെന്നേയുള്ളൂ.
നിങ്ങൾ വന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും അവിടെ പൂർണ്ണ നഗ്നരായി പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിണഞ്ഞ് കിടക്കുകയല്ലായിരുന്നോ! വിയർത്തു കുളിച്ച ഞങ്ങളുടെ ആ നഗ്നമേനികൾ കണ്ടപ്പോൾ ആ വെട്ടുകത്തി വെച്ച് നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ അവിടെയിട്ട് അറുത്തു കൊല്ലുമെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്. ആ കണ്ണന്റെ മുഖത്തുണ്ടായ പേടിയും എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ മരണവെപ്രാളവും ഇന്നും എനിക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട്.”
അമ്മ ഇത് പറയുമ്പോൾ ഇപ്പുറത്ത് വിടവിലൂടെ നോക്കി നിന്ന അർജുന്റെയും മീരയുടെയും രക്തം ഒരു നിമിഷം തണുത്തുറഞ്ഞു പോയി. അമ്മയുടെ ആ പഴയ ‘പൂർണ്ണ നഗ്നതയും’ അച്ഛന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ആ ‘വെട്ടുകത്തിയും’ അവരുടെ കൺമുന്നിൽ ഒരു സിനിമ പോലെ തെളിഞ്ഞു വന്നു. അച്ഛൻ വെട്ടുകത്തിയുമായി കയറി വന്നപ്പോൾ തന്റെ അമ്മ മറ്റൊരാളുടെ കുണ്ണയ്ക്ക് മുകളിൽ നഗ്നയായി കിടക്കുകയായിരുന്നു എന്ന സത്യം അർജുനെ വല്ലാതെ ഉലച്ചു കളഞ്ഞു.
