അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ഉടലിലെ ഓരോ ഭംഗിയിലും തങ്ങിനിന്നു. ആ പഴയ തറവാടിന്റെ തടികൊണ്ടുള്ള ജനാലകൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന ഉച്ചവെയിൽ മീരയുടെ മേനിയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു സ്വർണ്ണവർണ്ണാഭ തീർക്കുകയായിരുന്നു. യാതൊരു ആവരണങ്ങളുമില്ലാതെ, പ്രകൃതിയുടെ ഒരു ശുദ്ധരൂപം പോലെ അവൾ അവിടെ വിരിഞ്ഞുകിടന്നു. ആ കാഴ്ച കണ്ട അർജുന്റെ ശ്വാസം പോലും ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി.
അവളുടെ തുടുത്ത മുലകൾ—അവ വെറുമൊരു മാംസളമായ ശരീരഭാഗം മാത്രമായിരുന്നില്ല അർജുന്. ശരിക്കു പറഞ്ഞാൽ പഴുത്തു തുടുത്തു നിൽക്കുന്ന രണ്ടു വലിയ മാമ്പഴങ്ങൾ പോലെ അവ മനോഹരമായിരുന്നു.
അവളുടെ ഓരോ ശ്വാസതാളത്തിനൊപ്പവും ആ മുലകൾ സാവധാനം ഉയർന്നു താഴുമ്പോൾ, തറവാട്ടിലെ ആ അഗാധമായ നിശബ്ദതയിൽ അതൊരു മനോഹരമായ താളമായി മാറി. ആ മുലകളുടെ അഗ്രത്തുള്ള കറുത്തു തടിച്ച മുലക്കണ്ണുകൾ—അവ പ്രണയത്തിന്റെ ചൂടേറ്റ് ഇപ്പോഴും ഉദ്ധരിച്ചു തന്നെ നിൽക്കുന്നു.
പണ്ട് അമ്മൂമ്മമാർ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള യക്ഷിക്കഥകളിലെ സുന്ദരിമാരെപ്പോലെ, തന്റെ മുന്നിൽ പരിപൂർണ്ണ നഗ്നയായി മയങ്ങുന്ന മീരയുടെ ആ സ്വർണ്ണമേനി കണ്ട് അവൻ ലഹരി പിടിച്ചവനെപ്പോലെ നോക്കി നിന്നു. ആ മുലക്കണ്ണുകൾ ഒന്നുകൂടി തന്റെ അധരങ്ങൾക്കിടയിലാക്കി നുകരാൻ അവന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ കൊതിച്ചു പോയി.
മീരയുടെ ആ സുന്ദരമായ ഉടലിലൂടെ അർജുന്റെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. ആ സ്വർണ്ണമേനിയിൽ മുലകൾ കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അവനെ കൊതിപ്പിച്ചത് അവളുടെ കൊടിയിട പോലെ ഒതുങ്ങിയ വയറായിരുന്നു.
