“ദാ എത്തിപ്പോയി നമ്മുടെ ഗോവൻ വാർഡ്രോബ്!” അർജുൻ വലിയൊരു ചിരിയോടെ ആ ബോക്സ് ലിവിംഗ് റൂമിലെ ടീപ്പോയിയിലേക്ക് വെച്ചു.
മീര ആകാംക്ഷയോടെ പാഴ്സൽ തുറന്നു. അതിനുള്ളിൽ കളർഫുൾ ആയ, വളരെ ചെറിയ ഡിസൈനുകളിലുള്ള മോഡേൺ വസ്ത്രങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. ഇതുവരെ ചുരിദാറിലും സാരിയിലും ഒതുങ്ങിനിന്ന തനിക്ക് ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ ചേരും എന്നൊരു പരിഭ്രമം അവളുടെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചു.
അർജുൻ: “മീരാ, നോക്കി നിൽക്കാതെ ഇതൊന്ന് ഇട്ട് നോക്ക്. എങ്ങനെയുണ്ടെന്ന് അറിയണ്ടേ?”
മീര (ചെറിയൊരു ചമ്മലോടെ): “അർജുൻ… ഇതൊക്കെ… ഇതിന് വലിയ നീളമൊന്നുമില്ലല്ലോ. ഞാൻ ഇതൊക്കെ ഇടണോ? എനിക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നു.”
അർജുൻ: “എന്ത് തോന്നാൻ? ഗോവയിൽ ഇതല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എവിടെയാ ഇടുക? നീ എന്റെ മോഡലല്ലേ… പോയി ഒന്ന് ചേഞ്ച് ചെയ്തു നോക്ക്. ഐ ആം ഷുവർ, നീ ഇതിൽ കിടിലൻ ലുക്ക് ആയിരിക്കും.”
മീര: “നീ എപ്പോഴും എന്നെക്കൊണ്ട് ഓരോന്ന് ചെയ്യിപ്പിക്കും. ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ…”
അർജുൻ (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്): “ഇവിടെ നമ്മൾ രണ്ടല്ലേ ഉള്ളൂ? പിന്നെ നിന്റെ ഈ ചമ്മൽ മാറ്റാനാണ് ഞാൻ പറയുന്നത്. നീ നിന്റെ ബോഡി കോൺഫിഡൻസ് ഒന്ന് കാണിക്കൂ പെണ്ണേ. ചെന്നു നോക്ക്!”
അവന്റെ പ്രോത്സാഹനവും നിർബന്ധവും കേട്ടപ്പോൾ മീരയ്ക്ക് ചെറിയൊരു ധൈര്യം വന്നു. അവൾ വസ്ത്രങ്ങളുമായി റൂമിലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽക്കൽ വെച്ച് അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഒരു വശ്യമായ ചിരി പാസ്സാക്കി.
“ശരി സാർ… ഞാൻ വരാം. പക്ഷേ ഒരു കാര്യമുണ്ട്, ഒളിഞ്ഞ് നോക്കരുത്. പിന്നെ കൊള്ളില്ലെങ്കിൽ എന്നെ കളിയാക്കരുത്!”
